Albumrecensie

De compilatie Come on let’s go is mierzoet en stevig ineen

Pop Diverse artiesten Come on Let’s Go! ­Powerpop gems from the 70’s & 80’s (Ace Records)

De grootste powerpophit aller tijden? Inderdaad, My sharona van The Knack uit 1979. In Nederland kwam het nummer in de Top 40 niet verder dan de 20ste plaats, maar het is een echte klassieker. Laat nou net dat nummer ontbreken op Come on let’s go, een compilatie van vooral Amerikaanse powerpop uit de jaren zeventig en tachtig. Het zal ongetwijfeld een rechtenkwestie zijn dat het nummer ontbreekt en evengoed bieden 24 gekozen nummers een goed overzicht van het vaak onbegrepen genre.

Het was Pete Towsend die in de jaren zestig de term powerpop muntte als omschrijving van de muziek van The Who. Toen bleef het label niet plakken, maar het voldeed in de jaren zeventig wel goed als aanduiding van de muziek van Amerikaanse rockgroepen waarvoor The Beatles nog altijd een lichtend voorbeeld waren, Alex Chiltons Big Star voorop. Nog weer later was powerpop de muziek die een beetje voetjevrijde met punk en new wave, maar veel melodieuzer en toegankelijker klonk.

De verzameling Come on let’s go loopt van overbekend (What I like about you van The Romantics) tot flink obscuur. Wat alle nummers bindt is dat ze instant meezingbaar zijn. Het titelnummer is een cover van de jarenvijftighit van Ritchie Valens door The Paley Brothers én The Ramones: mierzoet en stevig ineen, wat het complete genre tekent.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden