PlusAchtergrond

De bloemen van Lucie van Dam van Isselt lijken 100 jaar na het schilderen nog steeds te wuiven

Conservator Joost Bakker en gastcurator Karen Ekker bij werken van Lucie van Dam van Isselt in Veere.  Beeld lex de meester
Conservator Joost Bakker en gastcurator Karen Ekker bij werken van Lucie van Dam van Isselt in Veere.Beeld lex de meester

Museum Veere eert een van Nederlands beste (bloem)stil­leven­schilders: Lucie van Dam van Isselt. Karen Ekker, haar achterkleindochter, stelde de expositie samen.

Lucie van Dam van Isselt was een eeuw geleden een grote naam in de Nederlandse kunstwereld en wordt gezien als een van Nederlands beste (bloem)stil­leven­schil­ders. Madeliefjes waren haar lievelingsbloemen.

Van Dam van Isselt (1871-1949) is vooral bekend vanwege het gebruik van de vele tinten wit in haar stillevens. Als voorbeeld laat Joost Bakker, conservator van Museum Veere, het schilderij Margrieten in witte vaas zien, dat een prominente plek heeft midden in de expositiezaal op de eerste verdieping van de Schotse Huizen in Veere. Ze schilderde die enorme bos margrieten in 1915 en het lijkt wel of het boeket nog steeds meebeweegt met een zachte bries.

Van Dam van Isselt woonde lang in Veere en omdat het dit jaar anderhalve eeuw geleden is dat de schilder werd geboren, wijdt Museum Veere in de Schotse Huizen een expositie aan haar werk. De expositie werd samengesteld door Karen Ekker, achterkleindochter van de schilder, en laat goed zien dat Van Dam van Isselt alles wat in haar keuken terechtkwam voor haar werk gebruikte, maar ook op die doeken duiken de madeliefjes, de meizoentjes zoals zij de bloemetjes meestal noemde, vaak op.

Dat Van Dam van Isselt bloemen is gaan schilderen is een gevolg van een lang bezoek aan Florence, zegt Bakker. “In Italië zag ze het schilderij Flora van Titiaan. Het toont een jonge vrouw met bloemen in haar rechterhand. Dat detail inspireerde haar.”

Schoonheid van Veere

Van Dam van Isselt beperkte zich niet tot stillevens. Ze trok er ook met haar schildersezel op uit en legde vast wat ze zag. Een vroeg voorbeeld daarvan is een schilderij uit 1906 van vrouwen die vlas trekken met op de achtergrond onmiskenbaar de toren van het Veerse stadhuis. Op andere werken is vaak de Grote Kerk van Veere te zien. De ene keer vaag op de achtergrond, de andere keer prominent in beeld.

Bakker durft te stellen dat Van Dam van Isselt als geen ander de schoonheid van Veere in al haar facetten wist vast te leggen. Dat geldt ook voor de portretten van inwoners van Veere, zoals dat van Johanna Poppe, haar dienstbode of dat van buurmeisje Hinke van de Hamme.

Gastcurator Karen Ekker kwam als tiener in aanraking met het werk van haar overgrootmoeder. “Ik kreeg op een gegeven moment van mijn grootvader, haar zoon, een schilderijtje van haar. Dat was in de tijd dat ik op mijn kamer vooral posters had. En daar kwam plotseling dat schilderij tussen te hangen.”

Het zorgde er wel voor dat ze een blijvende fascinatie voor Lucie van Dam van Isselt ontwikkelde. Ekker probeert al het werk van haar overgrootmoeder in kaart te brengen en heeft tot nu zo’n 550 werken weten te traceren. Het resultaat van haar werk is te zien op een speciale website. “Ik vermoed dat hier in Veere en op de rest van Walcheren nog onbekend werk van haar hangt.”

Ekker hoopt dat bezitters zich via die site bij haar zullen melden zodat ze een totaalbeeld kan krijgen van alles wat haar overgrootmoeder ooit heeft gemaakt. “Dat zou mooi zijn.”

Lucie van Dam van Isselt t/m 7/11 in Museum Veere.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden