Jaaroverzicht

De beste muziek van 2017 volgens onze recensenten

Het mooiste - in vier genres - dat in 2017 aan de geluidsdragers werd toevertrouwd. Breekbaar, messcherp en diepzinnig.

Het album Picasso van Sevn Alias, 's lands productiefste rapper

Erik Voermans, klassiek

1. Crazy Girl Crazy, Barbara Hannigan + Ludwig, Alpha Classics
Hannigan staat als coloratuursopraan, met als specialistatie de muziek van nu, aan de ­wereldtop, maar ook als dirigent weet ze van wanten. Op deze cd bewijst ze het beide. Met haar kijk op Bergs Lulu Suite laat ze alles en ­iedereen achter zich. En live is het allemaal nóg indrukwekkender.

2. Quatuor Pour La Fin Du Temps, o.a. Janine Jansen en Martin Fröst, Sony Classical
Buitengewoon geslaagde opname van een van Olivier Messiaens mooiste stukken, dat hij schreef toen hij tijdens de Tweede Wereldoorlog in een concentratiekamp in Polen zat. Pianist Lucas Debargue, violiste Janine Jansen, klarinettist Martin Fröst en cellist Torleif Thedéen spelen het met een vervoerende en betoverende kracht.

3. Daphnis & Chloé, Les Siècles o.l.v. F-X Roth, Harmonia Mundi
Opnamen van Daphnis & Chloé, een van Maurice Ravels grote meesterwerken, zijn er in alle maten en soorten, zij het niet met de kwaliteit die dirigent François-Xavier Roth met zijn ­orkest Les Siècles hier laat horen. De musici spelen op historische instrumenten, wat de ­balans en helderheid zeer ten goede komt.

4. Complete Works for Ensemble and Choir-Kurtág, Asko|Schönberg, Groot Omroepkoor, ECM New Series
Voor de notoir lastige en kritische Hongaarse componist György Kurtág zijn dit 'gedroomde opnamen' en dat is invoelbaar. Zijn muziek wordt door dirigent Reinbert de Leeuw, het Groot Omroepkoor en solisten Natalia Zagorinskaya, Gerrie de Vries en Harry van der Kamp in het hart getroffen. Beter kan het niet.

5. Mendelssohn-Vioolconcert, Octet, Het Gelders Orkest en Liza Ferschtman, Challenge Records
Violiste Liza Ferschtman moest crowdfunden om de cd te kunnen maken, maar het resultaat is om door een ringetje te halen. Haar vertolking van Mendelssohns Vioolconcert met Het Gelders Orkest onder leiding van Kees Bakels ­behoort tot de allermooiste die bestaan. Pure kamermuziek; de triomf van luisterend musiceren, zonder vetranden en vals sentiment.

Peter van Brummelen, pop

1. Drunk, Thundercat, Brainfeeder
Ergens tussen ouderwetse jazzrock en hedendaagse r&b in. Maf hoor: de maker van het mooiste album van het jaar gaf in Paradiso kort geleden een afschuwelijk optreden. Wat een ­bizarre notenbrij was dat. En dat terwijl op Drunk alles zo mooi in balans is. Je hoort hoe virtuoos Stephen Bruner is op vooral de zessnarige bas, maar telkens wint het liedje het van gefreak.

2. Process, Sampha, Young Turks
Zijn ouders komen uit Sierre Leone, hij groeide op in Engeland. In de hoek van de alternatieve r&b is Sampha, die eerder werkte met onder anderen Drake, Frank Ocean en Kanye West, een artiest om de komende jaren goed in de gaten te houden. Op zijn debuut laat hij intieme, meestentijds elektronische muziek horen. Heel breekbaar, heel persoonlijk.

3. I See You, The XX, XL
Nog meer elektronische intimiteit uit Engeland. Hoewel, zo ingetogen en ook droevig als in hun begindagen, toen ze wel een geüpdatete versie van The Cure leken, klinkt het Londense trio The XX niet meer. Lolbroeken zullen het nooit worden, maar op I See You klinken sommige nummers verrassend opgewekt. Je kunt er zelfs op dansen. De muziekliefhebber die al wat langer meedraait herkent in On Hold de sample uit eighties-hit I Can't Go for That van Hall & Oates.

4. American Dream, LCD Soundsystem, DFA Records
Hij leek verloren voor de popmuziek; in zijn eigen New York runde James Murphy, opperhoofd van het Amerikanse electropunkfunk­gezelfschap, een wijnbar. Maar na een stilte van zes jaar keerde in 2017 LCD Soundsystem terug met American Dream. Duidelijke inspiratiebronnen dit keer: David Bowie en Talking Heads. Het resultaat: muziek waar zowel het lijf als het hoofd wat mee kan.

5. Flower Boy, Tyler, The Creator, Columbia
Tuurlijk, tuurlijk, Kendrick Lamar is dé rapper van het moment (als dit lijsjte langer dan vijf platen had mogen zijn, had zijn album Damn er zeker ingestaan). Maar zie vooral ook collega-rapper Tyler, The Creator niet over het hoofd. Scum Fuck Flower Boy had hij zijn derde album willen noemen, zijn label vond alleen Flower Boy wel genoeg. Het is een mooie titel voor een plaat met vaak opvallend vriendelijke en ook melodieuze hiphop. In Garden Shed komt de rapper en passant uit de kast als bi.

Jan Jasper Tamboer, jazz

1. Blue Maqams, Anouar Brahem, ECM Records
De Tunesische udspeler Anouar Brahem ging bij het realiseren van Blue Maqams deels een nieuwe samenwerking aan, maar het resultaat lijkt nu al klassiek. Brahem suggereert een ontwapenende eenvoud, maar alleen met veel ­ervaring en beheersing van techniek kon die worden bereikt. Geen pure jazz, wel pure klasse.

2. Gledalec, Kaja Draksler Octet, Clean Feed Records
De van oorsprong Sloveense pianist Kaja Draksler is het troetelkind van het Amsterdamse Impro. Op Gledalec blijkt hoeveel reden hiervoor is. In haar kielzog komen velen tot bloei, zeker in het octet dat zij zelf heeft samengesteld met de ideale musici om haar ideeën te realiseren. Compositie en improvisatie vormen bij haar één onafscheidelijk geheel.

3. Cross My Palm with Silver, Avishai Cohen, ECM Records
Bij de naam Avishai Cohen denk je tegenwoordig eerder aan de trompettist dan aan zijn gerenommeerde, basspelende naamgenoot. Een grote marketingprestatie, die ook muzikale kwaliteitsgronden heeft. Trompettist Cohen spreekt een jong publiek aan met composities die niet makkelijk zijn door hun complexiteit. Zijn instrument klinkt messcherp, met een subtiele galm.

4. Goldbrun, Yuri Honing Acoustic Quartet, Challenge Records
Saxofonist Yuri Honing is een trouw mens: trouw aan de beeldende kunst, de literatuur en de muziek; trouw aan zijn geliefde collega's, en vooral trouw aan zichzelf. Hij heeft pretentieuze ideeën en voert die uit op een manier waar je moeilijk omheen kunt. Honing dringt de muziek van Goldbrun niet op, want die klinkt duidelijk genoeg; de luisteraar kan alleen maar zwijgen.

5. De Profundis, Natalia Mateo, ACT Music
De Poolse vocalist Natalia Mateo verloochent haar afkomst niet, maar vertoont geen tekenen van heimwee of nostalgie. Folk uit haar geboortestreek is voor haar net zo bruikbaar als jazz, pop of rock, altijd met een benadering die duidt op avant-garde. Soms klinkt zij freaky, dan hectisch of anders diepzinnig. Overbekende hitsongs rijt zij volkomen uiteen.

Rajko Disseldorp, hiphop

1. Picasso, Sevn Alias, Rotterdam Airlines
Hij is ongetwijfeld de productiefste rapper van Nederland. Zijn talloze ep's, featurings en vorig jaar verschenen album Trap Grammy waren slechts een opwarmertje. Met het deze zomer verschenen Picasso toont Sevn Alias zijn palet aan stijlen, flows, rijmschema's en beats. Nummers als Nachtmerrie en Work met Jonna Fraser zijn van Amerikaans niveau. Niemand kan meer om Sevn Alias heen.

2. Alleen, Lil' Kleine, Top Notch
Zijn debuutalbum Wop zette Lil' Kleine met producer Jack Shirak na het immense succes van New Wave binnen een week in elkaar. Aan zijn opvolger Alleen werkte de Amsterdamse rapper gelukkig een stuk langer: anderhalf jaar, en dat is te horen. Perfect geproduceerd door Jack Shirak en een persoonlijkere en kwetsbare Lil' Kleine. En dat is goed nieuws.

3. Feals, Leaf, Noah's Ark
Alle ogen binnen de hiphopscene zijn op deze piepjonge praatjesmaker gericht. Hij is pas vijftien jaar en heeft nu al getekend bij het belangrijke hiphoplabel Noah's Ark. Op zijn ep Feals is de chemie met producer Ramiks te horen en rapt hij alsof hij al jaren hits maakt. Een ­bescheiden doorbraakje heeft hij ondertussen gehad, maar een echte doorbraak? Binnen twee jaar.

4. Damn, Kendrick Lamar, Top Dawg Entertainment
Beste hiphopalbum van dit jaar én de belangrijkste rapper van dit moment. Kendrick Lamar. De uit Los Angeles afkomstige rapper maakte bijna drie jaar geleden met de plaat To Pimp a Butterfly een ongelooflijke klassieker. Op Damn durft hij andere paden te betreden en is hij toegankelijker, veelzijdiger. Van popsong Loyalty met Rihanna tot een echte hiphoptrack: Dna. Niemand kan tippen aan Kendrick Lamar.

5. Prins, Ares, Top Notch
Het in het voorjaar verschenen album Prins van de 23-jarige rapper Ares uit Oosterhout is weer totaal anders dan eerder werk als Beter Niet Dood en Roadtrip. Ondertussen rapt Ares al meer dan zes jaar en wordt het de hoogste tijd voor zijn echte doorbraak. Prins was in elk geval zijn laatste album bij Top Notch. Zijn ondertussen in eigen beheer uitgebrachte singles ­Positief en Camera's scheppen hoge verwachtingen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden