Han Lips kijkt tv

De arm van Ruben Terlou was voor sommige kinderen de enige liefde

Han Lips schrijft doordeweeks over wat hem is opgevallen op televisie. Vandaag: Chinese Dromen.

Chinese Dromen, NPO 2.

In discussies over meer-meer-meer of minder-minder-minder publieke omroep komt het pro-NPO-kamp vroeg of laat op de proppen met het argument van de buitenlanddocu’s. De Sinan Cans, Jelle Brandt Corstiussen, de Thomas Erdbrinks, die de kijker een blik gunnen in uithoeken van de wereld. Hét argument, want de buitenlandseries waar met name de VPRO al jaren patent op heeft, zijn stuk voor stuk televisiepareltjes die onderstrepen waartoe de NPO op aarde is.

Ruben Terlou maakte al twee bejubelde documentairereeksen over China. Chinese Dromen, waarvan gisteren de eerste aflevering werd uitgezonden, deed daar niet voor onder. Dit vierluik gaat over hoe Chinezen naar hun eigen toekomst kijken. Een grote vraag, die door Terlou wordt teruggebracht tot kleine, persoonlijke verhalen.

Terlou bezoekt een heropvoedingsinternaat, waar jongens en meisjes discipline wordt bijgebracht. Het individu is er ondergeschikt aan de gemeenschap, vakantie bestaat niet, de kinderen moeten marsen lopen van 40 kilometer en ontvangen, op de arm die Terlou soms om ze heen slaat na, nauwelijks iets van liefde. Ook het gesprek tussen een moeder en haar puberdochter staat haaks op wat de meeste Nederlandse ouders hun kroost meegeven.

“Denk je dat we rijk zijn?” bijt ze het meisje, dat niet wil leren, verwijtend toe. Met goede wil zou je het tough love noemen, met kwade wil geestelijke mishandeling.

Dat onvoorwaardelijke moederliefde toch universeel is, toont de ontroerende slotscène, waarin Terlou op Moederdag een groep vrouwen bezoekt die hun kind verloren. Samen maken ze dumplings, als er eentje in huilen uitbarst. “Jij doet me denken aan mijn zoon. Naast je kinderen zitten is het grootste geluk.” Terwijl de vrouw getroost wordt, schiet Terlou ook vol.

Wat een indrukwekkende televisie. Meer meer meer!

Reageren? hanlips@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden