PlusGalerie

De angst zit nu meer onderhuids bij Ahn

Het kunstwerk 'Cutting green rabbit ears’ is nu te zien. Beeld gallerie bart
Het kunstwerk 'Cutting green rabbit ears’ is nu te zien.Beeld gallerie bart

In oude religieuze kunst is de haas een vruchtbaarheidssymbool. De aquarel die Albrecht Dürer in 1502 van het dier maakte, behoort tot de beste natuurstudies ooit. En ruim 4,5 eeuw later legde Joseph Beuys in een performance kunst uit aan de dode haas in zijn armen.’

In het werk van Jisan Ahn is de haas een terugkerend thema. Het begon tijdens Ahns ­verblijf aan de Rijksakademie in 2014, toen hij zich onderdompelde in de westerse kunstgeschiedenis. Ook zijn nieuwste serie werken bevat een haas. Het dier is bij de oren gegrepen door een man op een barkruk, met in zijn rechterhand een snoeischaar. Een vreemd instrument om wild mee te villen. Het lijkt er eerder op dat de man iets wil losknippen, zich wil ­verlossen van zijn buit. Maar zijn gezicht laat hij niet zien, dat gaat verscholen achter de klep van zijn pet. Misschien is er ook niets te zien, is hij gezichtsloos.

Kleurrijker

Het is verleidelijk dit beeld autobiografisch te interpreteren. Want Ahn is nog steeds bezig zich te verhouden tot andere schilders en heeft geen herkenbaar eigen stijl. Maar misschien is dat te wijten aan zijn grote technische kunde. Hij kan vrijwel alles en verkent alle mogelijk­heden. En stijl is juist vaak door beperking ingegeven herhaling.

In het begin van zijn carrière was Ahns werk te typeren als ‘surrealistisch met een likje primi­tivisme’. Daarna werd het realistischer en drong de vergelijking met Gerhard Richters nageschilderde zwart-wit foto’s zich op. Het eerst donkere palet is nu weer kleurrijker en er is een mate van abstractie ingetreden.

Windy day van Jisan Ahn. Beeld galerie bart
Windy day van Jisan Ahn.Beeld galerie bart

Matthias Weischer en Adrian Ghenie vormen anno 2021 de ijkpunten. Toch is Ahn geen na­loper want zijn onderwerpkeuze is eigen en geïnspireerd door de actualiteit en zijn Koreaanse achtergrond.

In zijn vroegste werken ondergingen studenten lijfstraffen. Daarna werd een halfnaakte man geboeid een schildersatelier ingeleid, klaar voor de marteling en verstopte een kunstenaar zich onder zijn bureau om zijn lege canvassen maar niet te hoeven zien. In de meest recente doeken zit ook angst en geweld, maar meer onderhuids.

In plaats van interieurs schildert Ahn nu straatbeelden. Er is niemand buiten, alleen twee hondjes en duiven tussen zwerfafval. Overal liggen omgewaaide bomen en gevallen takken. De storm die hier heeft gewoed, is Ahns metafoor voor de coronapandemie en lockdown.

Het beste werk – en misschien wel het meest geslaagde ‘coronakunstwerk’ dat ik tot nu toe heb gezien – toont het plantsoen bij Ahns atelier. De bomen zijn geknakt maar hun eerdere schaduw is nog te zien op de wand.

We leven in een deels gepauzeerde tijd, waarin gisteren en eergisteren blijven echoën.

After the storm

Jisan Ahn
Waar Galerie Bart, Elandsgracht 16
Te zien t/m 21 februari, op afspraak

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden