Plus Column

De achterkant van Brittens War Requiem

Eerste hulp bij klassieke muziek van Erik Voermans, met deze week: Benjamin Britten.

Erik Voermans Beeld Linda Stulic

Een schilderij heeft een voor- en een achterkant. Ik vertel u niks nieuws. In de meeste gevallen is de voorkant fraaier dan de achterkant. Ook in de muziek heb je een voor- en een achterkant.

De voorkant is de klinkende muziek, die het publiek tot tranen kan roeren of anderszins diepe indruk kan maken. De achterkant is de voorbereiding, waar dingen gebeuren die het publiek niet meekrijgt. En dat is vaak maar beter ook. De schone schijn zou er maar door worden aangetast.

Ik kom hierop door het War Requiem van Benjamin Britten, een indrukwekkend stuk voor koor, orkest en ­vocale solisten, waarvan de 'voorkant' nogal heftig contrasteert met de 'achterkant'.

Britten kreeg de opdracht voor het werk in 1958 van het Coventry Arts Committee. Ze wilden er de opening van de nieuwe kathedraal mee opluisteren. De oude was door de Duitsers platgebombardeerd. Britten wilde een Engelse, een Duitse en een Russische solist, ter onderstreping van de na-oorlogse verbroedering: Peter Pears, Dietrich Fischer-Dieskau en Galina Visjnevskaja.

Alles leek in kannen en kruiken voor de première op 30 mei 1962. Maar tien dagen voor de eerste uitvoering verboden de Sovjets Visjnevskaja opeens uit te reizen. Britten, net geopereerd aan aambeien (ook dat nog), moest in snel op zoek naar een andere sopraan.

Andere rampen en ergernissen: de akoestiek van de nieuwe kathedraal bleek verschrikkelijk, tijdens de ­repetities bleven werklieden lawaai maken, de cleris verbood de bouw van een platform vóór het altaar en het koor dreigde weg te lopen toen bleek dat er niet voor alle zangers plek was op het podium.

Kort voor aanvang stond buiten nog een lange rij bezoekers te wachten, omdat het kerk­bestuur maar één deur had geopend. Pas na aandringen van de BBC, die het concert live zou uitzenden, gingen meer deuren van het slot. Het binnenstromen van het publiek duurde zo lang dat de radiopresentator geen tekst meer had en toen maar z'n mond hield tot de muziek zou beginnen.

De BBC kreeg later brieven van luisteraars, die deze stilte 'wonderful' hadden ­gevonden.

Britten-War Requiem. KCO, Groot Omroepkoor, Vlaams Radio Koor, Nationaal Kinderkoor o.l.v. Gianandrea Noseda. Solisten: Elena Stikhina, Mark Padmore, Michael Volle. Op 11, 12 en 14 oktober in het Concertgebouw.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden