PlusInterview

Davina Michelle: ‘Ik word soms pleurismoe van mezelf’

Haar grote liveshows konden in maart niet doorgaan. Daarom treedt Davina Michelle op in een lege Afas Live, met een concert dat wordt vertoond in de bioscoop. Al die tijd thuiszitten vond ze geen succes. ‘Ik werd er inspiratieloos van.’

Wie een kaartje had voor Davina Michelles concerten kan de film gratis zien. Beeld Giovanni de Deugd

Twaalfduizend fans die haar mooiste eigen liedjes en ­beste covers zouden horen. Davina Michelle (24) zat midden in een repetitie voor haar liveshows, die eind maart zouden plaatsvinden, toen de lockdown werd aangekondigd. Wat volgde was wat gevloek en een rondje buiten rennen om de boel te laten bezinken.

Eerst leek er nog een kans dat de concerten op een nieuwe datum, begin juni, wel konden plaatsvinden. Daarna vervloog die hoop. “We konden ze wel weer verplaatsen, naar oktober, maar de vraag is: kan het dan wel? En wíl ik dat wel, twee keer zesduizend mensen bij elkaar zetten in deze tijd? Ik wil niemand in gevaar brengen.”

Om fans, die een voucher krijgen, toch niet teleur te stellen, ging zij met haar team broeden op alternatieven. Wat nu als ze een show zouden filmen en achter de schermen een inkijkje geven in Davina’s leven? En die film laten zien aan iedereen die een kaartje had?

“Maar als je zo’n show doet, in zo’n zaal, dan moet je ook geld verdienen. Want dat is hartstikke duur,” vertelt ze. “Een paar weken geleden kregen we contact met Pathé voor dit idee, om een bioscoopfilm te maken van mijn show en mijn leven. Mensen kunnen op 8 en 9 juli in dertig bioscopen veilig de opnames zien, in hoge kwaliteit. Vanaf 10 juli is de show te zien voor iedereen op Pathé Thuis, gratis voor wie een kaartje had. Ik vond het een topidee.”

Je stond al vier keer in een leeg Ahoy met een ‘corona-alternatief’ en nu in een lege Afas Live. Je bent inmiddels een van de meest ervaren artiesten die in een grote zaal zonder publiek staat.

Ze lacht: “Dat zou normaal écht niet iets zijn wat je wilt horen, maar het is nu wel waar. Het is een heel andere sfeer, het is een andere show. Je krijgt niets terug van het publiek.”

Gedij jij bij de rust van afgelopen maanden?

“Ik heb het er vooral lastig mee gehad. Ik werd vreselijk onproductief. Dan wilde ik een liedje schrijven, maar ik werkte mezelf alleen maar tegen. Ik werd inspiratieloos van het thuis­zitten.”

“Toen dacht ik: misschien moet ik opschrijven wat ik nu voel, wat er overblijft als die ­carrière weg is. Dat lukte, ineens. Ik heb het toen in een dag of twee geschreven. Het is echt mijn kindje. Het is de kern van de film en het liedje dat uitkomt. My own world.”

Wat blijft er over, als alles wegvalt?

“Tevredenheid. Ook al heb ik de afgelopen jaren niet altijd evenveel aandacht kunnen hebben voor mijn familie en vrienden, ze zijn er wel voor me.”

Onlangs maakte je een terugblikfilmpje ter ere van 1 miljoen abonnees op YouTube waarin je zegt nog steeds onzeker te zijn. Waarom is dat?

“Ik ben best wel nieuw in het maken van eigen werk en het schrijven van liedjes. Ik ben geen ervaren recording artist, zoals Pink dat omschreef (Davina oogstte complimenten van de wereldster met haar versie van What about us, red.). Bovendien schrijf ik in het Engels en dat is niet mijn moedertaal. Het lukt me soms al niet om in het Nederlands mijn gedachten te formuleren, laat staan in het Engels.”

“Ik denk vaak: is het wel goed genoeg? Het liedje dat er nu aan komt, daar ben ik heel trots op, maar ik zou er nog steeds aan kunnen sleutelen. Ook in Skyward, mijn eerste zelfgeschreven single (die 24 weken in de Top 40 stond, red.), hoor ik nog dingen die ik nu anders zou doen. Ik ben zo perfectionistisch, word soms echt pleurismoe van mezelf. Soms moet ik het ook gewoon laten gaan.”

Waarin uit zich dat perfectionisme?

“Als ik eens een avondje thuiszit op de bank, dan zet ik de televisie niet aan, maar dan loop ik mijn YouTubekanaal door: oude en nieuwe filmpjes, ga ik mezelf evalueren. Als ik de eerste covers terugluister, merk ik zo ontzettend veel verschil in bijvoorbeeld uitspraak en de manier waarop ik omga met de camera. Zo blijf ik me ontwikkelen.”

Maar hoe ontspan je dan?

“Uhh…” (stilte). “Er gaat nu een supercorrect rotantwoord komen, maar het is écht zo. Als ik met mijn band in de studio ben om een video op te nemen, dan nemen we daar echt de tijd voor. Zitten we te grappen en te grollen als we een refreintje opnemen. Daar haal ik ontspanning uit, en energie. Ik heb geen behoefte aan keiharde ontspanning. Sterker nog, nu de wereld weer een beetje gaat draaien, krijg ik meer rust in mijn hoofd. Van thuiszitten word ik ellendig.”

De ticketverkoop voor My Own World loopt via Pathé.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden