PlusJonge makers

Danish Blue: ‘Het mag ook klein en viezig zijn’

In Jonge Makers stellen we beginnende theater­makers aan u voor. In deze eerste aflevering: Babette Engels vorm met Jordy Vogelzang Studio Danish Blue. Deze week gaat hun voorstelling ‘Voor de ramp’ in première in Frascati.

Babette Engels van Studio Danish Blue, een makersduo dat ze vormt met Jordy Vogelzang. Beeld Studio Danish Blue

Wat voor werk maakt Danish Blue?

“Onze voorstellingen zijn een reflectie op de tijd waarin we leven. Wat altijd terugkomt is de mens op zoek naar zichzelf. Figuren die ­verloren zijn in deze eeuw en proberen mee te rennen met het tempo. Onze speelstijl als acteurs is intensief, bijna overspannen, omdat we mensen spelen die in strijd zijn met zichzelf en de tijd. Ze trachten iets hoog te houden dat van onderen al begint af te brokkelen.”

“We hebben veel locatietheater gedaan en dat nemen we ook mee naar binnen. Het is vaak alsof er een landschap door het dak is komen vallen, kapot is gegaan, en dan hebben we het dak weer dichtgedaan.”

Hoe ziet jullie ideale publiek eruit?

“Kinderlijk, onbevangen, vrij om associatief te denken. Ook publiek voor dansers en mime. Wij maken teksttoneel, en tegelijk passen we daar niet in. We schrijven onze teksten naturalistisch, maar daar gaat een soort trechter overheen, waardoor het steeds artificiëler wordt. Taal is een instrument bij ons, net als het lichaam. Ik denk dat een beeldend aangelegd publiek daar misschien meer voor openstaat.”

Kun je leven van je kunst?

“Ja en nee. Ik heb net mijn bijbaan opgezegd en tot en met januari kunnen we ervan leven. Dus dat is al gigantisch goed voor ons. Maar het is wel op het randje. We doen alles met z’n tweeën. Sinds kort componeer ik muziek, Jordy monteert een video-installatie die we in Voor de ramp gebruiken. Ook de kostuums doen we zelf, en de verkoop van de voorstelling. Geld voor een technicus of productieleider is er niet. Het is leuk, maar ook slopend.”

Welke voorstelling heeft je geraakt?

“Het werk van Ada Ozdogan is bijzonder. Ze is de Nederlandse, absurdistische Tarantino van het theater. Ze durft ver te gaan in vorm en heeft een heel eigen stijl ontwikkeld met haar spelers. De rode klauw, over Erdogan, vonden Jordy en ik een superspannende politieke satire. Het is een totaal andere stijl dan wat wij maken met Studio Danish Blue, maar ik ben trots dat ze bij onze generatie makers hoort. Zij is iemand om in de gaten te houden.”

Met welke levende of niet levende kunstenaar zou je willen samenwerken?

“Peter Greenaway. De manier waarop hij humor en poëzie mengt, dat is onwaarschijnlijk. Ik houd van de gelaagdheid van zijn werk. Van de stinkende manier waarop hij de dood weergeeft, de geur van dood vlees die door je beeldscherm heen komt. Jordy en ik spelen al heel lang met het idee om hem te schrijven. Misschien kan dit onze brief aan hem zijn. Mister Greenaway, if you read this, please come to our show in Frascati this week. We want to meet you!”

Waar zie je Danish Blue over vijf jaar?

“Ik denk in het buitenland, ik heb een gevoel dat wij daar iets van vrijheid gaan vinden. Over vijf jaar maken we als regieduo een grotezaalvoorstelling. Ik zou heel graag afwisselen. Groots en meeslepend, maar ook heel klein en viezig. Het hoeft niet allemaal grootschalig.”

Voor de Ramp van Studio Danish Blue is 13 t/m 17 oktober te zien in Frascati.
Je moet hier naartoe als je houdt van: mensen die elkaar de hersens inslaan, onbegrijpelijke politiek, meisjes in harnas en Hans Croiset. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden