Dan Karaty over Amsterdam: 'Het is hier ontspannen'

Dan Karaty (36) - jurylid van 'So you think you can dance' - woont in Amsterdam, New York en Los Angeles. Zijn faam is buiten zijn geboorteland groter dan daarbinnen, maar daar kan hij niet mee zitten. Hij heeft er ook nauwelijks tijd voor. Alleen al in Nederland zit Karaty als jurylid in drie verschillende dans- en talentenjachten op tv, en bovendien is zijn vrouw vorig jaar bevallen van een dochter. Een interview.

Dan Karaty.Beeld Robin de Puy

Kun je hier nog gewoon over straat?
'Jazeker. Ik heb net nog lekker door de stad gewandeld. Ik word wel herkend, stop soms en maak een praatje. Maar dit is Amsterdam, toch anders dan de rest van het land. Net als in de Verenigde Staten. De cultuur in New York is totaal anders dan die bijvoorbeeld ergens in het midden van Nebraska.'

Je logeert nu in een hotel, maar ik dacht dat je hier een huis had?
'Mijn vrouw en ik zoeken dringend een ander huis. Het huis dat we nu hebben, is geweldig, hartje centrum, maar we zitten op de bovenste verdieping en dat is erg onhandig met de baby. Dus we zoeken nu iets wat beter bij het gezin past.'

Hoe is het om telkens maar weer op verschillende plekken in de wereld te zijn?
'Zinderend. Dingen zijn altijd vers en nieuw, en zo krijg je de kans niet om in een sleur te glijden. Het is dus leuk. Maar ik moet zeggen dat het reizen makkelijker was voor de geboorte van mijn dochter.'

Bevalt Amsterdam je wel?
'Ja, ik ervaar hier een geweldige energie.'

Klein New York?
'Absoluut. Hoewel het hier meer ontspannen is. In New York ga je altijd honderd mijl per uur, ook als je niet wilt. Je loopt naar buiten en wordt meegezogen in de energie van de stad. Iedereen is er op een missie. En ik vind de mensen in Amsterdam echt vriendelijk, waar je ook gaat. Hoewel je fietsers hier kunt vergelijken met taxichauffeurs in New York. Toen ik hier voor het eerst met mijn manager over straat ging, ben ik vijf of zes keer bijna omver gereden door een fietser.'

Zijn je nog andere typisch Amsterdamse of Nederlandse onhebbelijkheden opgevallen?
'Ik was in het begin wel een beetje gechoqueerd van de dingen die jullie durven laten zien op televisie. Bloot, vloeken en schelden, dat mag hier allemaal, en dat heeft me wel verbaasd. In Amerika en Canada kun je absoluut niet vloeken op tv. No way. Dus toen ik hier net was, en nog geen uur in de audities zat, riep iemand al: what the fuck ... Dan schrik je toch even. En na twee jaar dacht ik er wel aan gewend te zijn, maar toen kwam Gordon er nog eens dunnetjes overheen.'

Ben je al in een coffeeshop beland?
'Nee, dat is niet mijn ding.'

Je bent er niet nieuwsgierig naar?
'In het geheel niet. Maar ik heb een vriend die er wel erg van is.'

Wat vind je van ons gedoogbeleid?
'Ik denk dat het verstandig beleid is en dat de VS daarin achterloopt. Als je bij ons gepakt wordt met een klein beetje marihuana, ga je langer achter de tralies dan wanneer je hier iemand doodrijdt met je dronken kop. Dat is toch te zot voor woorden?'

Zijn er nog dingen waar je aan moet wennen in Amsterdam?
'De kleine porties eten.'

Toch zie je net als in Amerika hier ook steeds meer heel dikke mensen in het straatbeeld.
'O ja? Dat is me nog niet zo opgevallen. Ik denk dat dat komt omdat mensen steeds meer tijd spenderen achter hun computers en voor de televisie. Maar in Amerika is het echt verschrikkelijk hoeveel de mensen eten. En dat komt vooral door die belachelijke porties. Er loopt nu trouwens een show in de VS en die heet Dance your ass off. Een mix van So you think you can dance en The biggest loser. Heel dikke mensen die proberen af te vallen door te dansen.'

Heb je ook de indruk dat wij steeds meer veramerikaniseren?
'Nee, ik zou het niet zo noemen. Ik denk eerder dat de hele wereld nader tot elkaar komt. Door internet, doordat bepaalde programma's in verschillende landen worden uitgezonden. Iedereen leert nu van elkaar. Als er vroeger iets spannends in een land gebeurde, duurde het jaren voordat het overwaaide naar andere landen. Nu kan dat in een dag gebeuren. De hele wereld gaat steeds meer op elkaar lijken.'

Lees het volledige interview met Dan Karaty vandaag in Ps van de Week.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden