PlusHan Lips kijkt tv

Dagboek van mijn dwang is een ongemakkelijke kijkervaring

Han Lips schrijft elke dag over wat hij ziet op tv. Vandaag: Dagboek van mijn dwang.

Dagboek van mijn dwang Beeld -
Dagboek van mijn dwangBeeld -

Het gebeurt Lips niet vaak, dat hij na het zien van een programma in verwarring achterblijft, zich afvragend waar hij zojuist naar heeft gekeken. Maar na de 40 minuten durende EO-documentaire over een vrouw die kampt met ernstige dwangstoornissen, wist hij het even niet.

In Dagboek van mijn dwang filmt de 25-jarige Rianne zichzelf een jaar lang. “Al mijn hele leven heb ik last van dwang,” zegt ze aan het begin van de film. Vanwege de wachtlijsten in de GGZ krijgt ze geen professionele hulp, ze moet het doen met goedbedoelde adviezen van vrienden. Zo wordt ze gewaarschuwd om vooral geen relatie aan te gaan met Boaz, een verslaafde jongen – die eerder al in een aflevering van Verdoofd te zien was – op wie Rianne verliefd begint te worden en die op een van hun eerste dates trots zijn ‘drugscollectie’ aan haar laat zien.

Het vervolg laat zich raden: de twee helpen elkaar van de regen in de drup. Rianne verliest zichzelf in obsessief gedrag, krijgt paniekaanvallen als hij de telefoon niet opneemt en Boaz probeert tevergeefs af te kicken.

Dagboek van mijn dwang is een meer dan ongemakke­lijke kijkervaring. Indringend zijn de beelden waarop Rianne huilend voor haar eigen camera plaatsneemt. De door haar zelf ingesproken voice-overs van haar inner monologue laten zien welke chaos zich in haar hoofd afspeelt. Bij de scène waarop ze met scheermesjes in haar onderarmen begint te snijden moest Lips zelfs zijn blik afwenden.

Programma’s over mensen in psychische problemen zijn een populair genre. Maar zelden werden ze zo rauw en ongefilterd in beeld gebracht als hier.

Toch bleef Lips met vragen achter. Welk doel diende deze documentaire? Een vrouw met dwangstoornissen die haar eerste liefde beleeft met een junk en dat filmt: is dat dapper? Verstandig? Maatschappelijk relevant? Of een recept voor nog meer ellende? Lips kwam er niet uit.

Reageren? hanlips@parool.nl.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden