PlusRecensie

Daddy heeft schwung en mooie momenten, maar thematisch wilden de makers te veel

Fritz De Jong
Libanon en Siddiqi spelen de moeizame kennismaking tussen een van elkaar vervreemde ouder en kind mooi aftastend uit. Beeld Julian Maiwald
Libanon en Siddiqi spelen de moeizame kennismaking tussen een van elkaar vervreemde ouder en kind mooi aftastend uit.Beeld Julian Maiwald

Op toneel staat een klein verhoogd podium, dat aan het begin van de voorstelling onder de rook verdwijnt. Uit een krap luikje komt danser Jinko Adams gekropen, die op en rond dat podium, dwars door de walmen heen, een sterke solo uitvoert in een beheerste hiphopstijl. De dans roept het beeld op van een geest die is teruggekeerd uit het verleden.

Verschillende keren zal Adams dansend en rappend terugkeren, in niet al te precies omschreven rollen. Je zou in hem een verpleger kunnen zien, of een bemiddelaar, of een poëtische commentator. En misschien zelfs de dood.

De andere twee rollen zijn duidelijker afgebakend. Mike Libanon speelt een vader die jaren geleden zijn piepjonge kind verliet, waarna hij geen enkel contact meer met haar had. Ayisha Siddiqi is de puberdochter die met duidelijk zichtbare tegenzin bij haar afwezige vader op bezoek gaat. In korte zinnetjes, voorgeschreven door toneelauteur Magne van den Berg, probeert de vader uit te leggen waarom hij haar destijds alleen liet met haar moeder en waarom hij haar nu ineens weer wil zien. In nog kortere, bokkige en nukkige zinnetjes wijst de dochter hem af. Hij had er moeten zijn toen ze gepest werd op het schoolplein. Of gewoon, bij de zwemles.

Enige toenadering wordt gevonden bij het samen roken van een stuk of wat (gemimede) sigaretten. Libanon en Siddiqi spelen de moeizame kennismaking tussen een van elkaar vervreemde ouder en kind mooi aftastend uit, terwijl de optredens van Adams de voorstelling schwung geven. Door bovenop het thema van de afwezige vader ook nog een terminale ziekte en een levensbeëindiging te stapelen wordt de vertelling helaas topzwaar. Je kunt je voorstellen dat de makers het een dramatisch idee vonden dat de kennismaking tussen vader en dochter ook meteen een afscheid zou zijn. Ik vond het teveel van het goede.

Dans/Jeugdtheater
Wat Daddy
Door DOX
Gezien 15/11, Den Haag
Te zien 24 en 25/11, De Krakeling

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden