Plus Muziekecensie

Cyril Scotts werk gespeeld met maximale toewijding

Pianiste Nino Gvetadze speelt op haar nieuwe album Visions 22 stukken van Cyril Scott met liefde en toewijding. 

Pianiste Nino Gvetadze, woonachtig in Nederland, maar geboren in Tbilisi, de hoofdstad van Georgië, heeft al lang geleden door toedoen van haar docent Nodar Gabunia een diepe liefde opgevat voor Cyril Scott (1879-1970). De Britse componist heeft lang in de schaduw van de tijd heeft geleefd en gewerkt, maar wordt nu even in het volle zonlicht gezet.

Waarom hij zo lang is genegeerd, is niet zo heel moeilijk te verklaren. Hij schreef muziek die niet paste bij de Zeitgeist en kwam in het vergeetboek te staan. Daar hebben we er in Nederland ook een heleboel van. Je mag hopen dat ook hun tijd nog eens zal komen. Het enige wat er voor nodig is, is een musicus die erin gelooft.

Dat Scott een onbekende grootheid is, mag niettemin enige verbazing wekken. Hij schreef rond de vierhonderd stukken in alle denkbare genres, van opera’s, soloconcerten tot strijkkwartetten, koormuziek en zelfs een Sonatine voor de gitaar van Segovia.

Hij publiceerde daarnaast ook nog eens veertig boeken over onderwerpen als alternatieve geneeskunde, ethiek, religie, occultisme, psychologie, humor en muziek, hij schreef twee autobiografieën en zes bundels met poëzie.

Een ware Jakob

Voordat we collectief in een hoekje gaan zitten huilen over het onfortuinlijke lot van Scott is het aardig te weten dat de man er zelf de schouders over ophaalde. Of zijn werk werd uitgevoerd of niet, maakte hem niet uit. Hij ging hoe dan ook elke dag naar zijn schrijftafel om iets nieuws te maken. Dat heet: innerlijke noodzaak. Scott was een ware Jakob.

Gvetadze speelt op haar nieuwe cd 22 stukken van Scott. Ze speelt ze met maximale liefde en toewijding. Het lijdt geen twijfel: dit is schitterende muziek, die vooral mooi gevonden zal worden door mensen die houden van de Franse impressionisten, bezien door een romantische bril.

En daar zit hem natuurlijk ook de kneep. Aan een componist die onironisch terugkeek, was vanaf de jaren twintig niet zo heel veel behoefte, maar aangezien de tijden zijn veranderd en alles lijkt toegestaan, is er geen enkele reden meer om met dunne lipjes meesmuilend over Scott te praten.

Papperig

Gvetadze laat haar vleugel aanminnig fluisteren en zingen en laat het rijke coloriet van de muziek mooi glinsteren. Met haar verfijnde aanslag weet ze de nachtelijke, dromerige sfeer die veel van de stukken ­kenmerkt in het hart te treffen. Componist Alban Berg (1885-1935) karakteriseerde de harmonieën in Scotts vroege pianowerken als papperig, maar dat is toch echt de laatste karakteristiek die je invalt als je Gvetadze ze hoort spelen.

Tot de hoogtepunten op de cd behoren de vijf Poems, waarbij Scott ook gedichten leverde, die al net zo feeëriek zijn als de bijbehorende muziek. (…) I stand immersed among the purple poppied fields/ Into a long distance, o’er this unending sea of purple gems, I gaze/ and to a half slumbrous lassitude my soul yields. (…)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden