Reportage

Corona of niet, op het Boekenbal wordt ouderwets gezoend

In de Stadsschouwburg komen de literaire rebellen en dwarsdenkers bij elkaar voor het jaarlijkse Boekenbal. Er wordt ouderwets gezoend.

Literaire rebellen en dwarsdenkers vieren feest in de Stadsschouwburg tijdens het jaarlijkse Boekenbal.Beeld Eva Plevier

Je bent toch benieuwd: wordt er dit jaar minder gehugd en gesmakt dan anders? Het antwoord is een duidelijk nee. De literaire elite is immuun voor veel, en ook voor een bovenmatige angst voor het coronavirus.

Het zou ook raar zijn. Rebellen en dwarsdenkers, op papier dan, die meegaan in de waan van de dag. Dus er wordt heel wat afgehugd en gesmakt in de gangen van de Stadsschouwburg. Ons zoent ons. 

Özkan Akyol, die in het Boekenweekessay al die incest scherp aan de kaak stelde, is het stralende middelpunt, alleen al door dat strak, zwart en subtiel glimmende pak. Geen sokken. Bang voor boze collega’s is hij niet. “Het is geen risicogroep,” zegt hij tegen verslaggevers langs de groene loper. “Het zijn vooral oude mensen.”

Özkan Akyol, schrijver van het Boekenweekessay, maakt zijn entree met zijn vriendin Anna van den Breemer.Beeld Eva Plevier

Die loper voert langs beeldschermen met pratende schrijvers, een batterij fotografen en dan de trap op, langs protestborden als ‘Get up, stand up, don’t give up the fight.’

Er loopt wel een schrijver rond met een mondkapje, maar dat is humor. Boekenvirus, staat op het kapje. Hij heeft er meerdere, vertelt hij.

In een hoek bij de trap staan picknickbanken met glaasjes met winegums en oorstaafjes. ‘Het is hier niet gezellig’ staat op een bord. Op een groot wit block staat ‘writers block’. Die brainstorm had iets langer mogen duren. 

De diverse bars stromen vol voor nog snel een laatste drankje voor 20 uur. Dan begint het zaalprogramma. Het zaallicht dooft. Geluid van een ronkende motor.

De eerste tonen van Born to be wild. Alleen de eerste tonen. Dan vallen beeld en geluid weg. Dat kan tijdens de beste powerpointpresentatie gebeuren. “Hé Freek! Roep iets!”, roept iemand in de zaal.

Het filmpje start opnieuw. We zien Eveline Aendekerk, directeur van organisator CPNB, achterop een motor door Amsterdam rijden. Onderweg komt ze enkele schrijvers tegen. 

“Hallo Hanna!” 

“Hallo Mano!”

De motorrijder stopt bij de Stadsschouwburg en zet zijn helm af. Het is Jan Cremer. “De auteur van de enige echte rebellenbijbel”, zegt Aendekerk. Ze spreek de zaal toe en vertelt dat de literatuur niet zonder rebellen kan. Ze bedankt Akyol voor zijn prikkelende essay. Akyol staat op, eerste rij, spotlight, applaus. Aendekerk: “We hebben een gezamenlijk doel. De lezer bereiken.”

Ook is er applaus voor Ellen Deckwitz, auteur van het Boekenweekgedicht, en voor Annejet van der Zijl, auteur van het Boekenweekgeschenk, ‘de koningin van de literaire non-fictie’ en van deze Boekenweek.

Tot zover geen incidenten.

Jan Cremer, 'de auteur van de enige echte rebellenbijbel', en zijn vrouw Babette.Beeld Eva Plevier

Het zaalprogramma houdt zich keurig aan de traditie. Niet alle bijdragen zijn geslaagd. Hoogtepunt is het verhaal van schrijver Maxim Februari over ‘de vulgaire roem van de jetset’. Hij is gevraagd een lofzang te geven over literaire rebellen. Februari: “Zij die er vanavond niet zijn.” De filosoof verzet zich tegen termen als rebellen en dwarsdenkers. “Het heeft iets truttig. Iets Boekenbalachtig joligs. De literaire variant van: ik ben echt een heel gek mens.”

Ook rekent hij voor dat er in een samenleving maar een zeer beperkt aantal dwarsdenkers kunnen zijn. “Zoals er ook maar een paar hoekstenen van de samenleving kunnen zijn.”

Voor de slotact wordt een nieuw filmpje gestart. Dat gaat niet helemaal goed en zo zit de hele zaal te kijken naar een groot scherm waarop een muis op een bureaublad op zoek gaat naar het juiste mapje met de film. Maar misschien was het ook wel onderdeel van de act.

Op het podium gaat de dansvloer open. Beneden stroomt de Stadsschouwburg vol met nieuwe gasten, zij die een kaartje hebben vanaf 22.00 uur – de bulk. “Waar is de bar?” roepen twee meisjes, helemaal naakt vanaf hun middel, op twee kwastjes na.

Het feest kan beginnen.

Alma Mathijsen (links) en Clarice Gargard met bodypaint en dus niks aan haar bovenlijf.Beeld Eva Plevier
Roel Janssen met mondkapje waarop 'Boekenvirus' staat geschreven.Beeld Eva Plevier
Kader Abdolah met zijn vrouw Soheila.Beeld Eva Plevier
V.l.n.r.: Connie Palmen, Sietske van de Woude (de zus van Annejet van der Zijl ), Annejet van der Zijl en Sefanja Nods.Beeld Eva Plevier
Jan Siebelink met vrouw Gerda en dochter Janneke.Beeld Eva Plevier
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden