Plus

Consultant schrijft kinderboek: ‘Ik heb geoefend bij mijn kleindochter’

TCA-consultant Ron Flens heeft zijn sporen verdiend in de marketing, maar is vol vuur een zijpad ingeslagen: hij schrijft kinderboeken, een hele serie zelfs. ‘Dit pakt niemand me meer af.’

Ron Flens Beeld Mathilde Maria Nai

Ron Flens (57) hoort het al jaren: ‘Jij zou eens een boek moeten schrijven.’ Flens, oud-reclameman met een geschiedenis bij onder meer Heineken, Ajax, Bentley, Douwe Egberts, de American footballorganisatie NFL en Schiphol, draagt vele verhalen met zich. “Ik heb de gouden jaren in de reclame meegemaakt. Het betere knalwerk. Ideeën uitwerken, veel feesten, en eindejaarsbonussen krijgen waarvan je zelf stiekem dacht: klopt dit wel?”

Nu hij wat ouder is en voor Taxi Centrale Amsterdam (TCA) als consultant de marketing regelt, leek het moment voor een boek daar. “Ik dacht eerst aan een thriller. Ludlum, Dan Brown, dat werk. Al na twee weken realiseerde ik me dat ik voor dat genre ongeschikt ben. Te ongeduldig. Ik had er ook de ruimte niet voor. Een beetje thriller schrijven kost veel tijd. Dan moet je toch een jaar of twee kunnen teren op de spaarcenten.”

De vorige zomer zat Flens, zoals gebruikelijk, voor dag en dauw op zijn terras. Met koffie en een sigaret. Hij zag een meeuw wat ‘oenig’ voorbijvliegen en wist opeens wat hij als schrijver kon betekenen. Een kinderboek ging hij maken. Over een meeuw met een mensenprobleem – in dit geval hoogtevrees – dat vanzelfsprekend aan het slot van het verhaal met een kleine ingreep wordt opgelost. “Moos de Meeuw was geboren. En kort daarna ook Kees de Kikker, Brom de Beer, Petra de Pinguïn en Nel het Nijlpaard, want ik wist meteen dat het een serie moest worden. Vrolijke, korte verhalen over aaibare dieren, en natuurlijk met een happy end.”

Niet alleen op papier

Voor veel mensen is zo’n idee iets om te laten sudderen. Bij Flens werkt dat anders. Hij schreef in enkele weken de eerste vijftien concepten, bedacht voor zichzelf de schrijversnaam Ronald Charles en timmerde met het Amsterdamse mediabedrijf Lama Lama in enkele maanden een ‘digitaal platform’ in elkaar. Zijn serie bestaat niet alleen uit papieren boeken, maar omvat ook een digitale omgeving met driedimensionale tekeningen die via de mobiele telefoon tot leven worden gewekt. “Ouderwets voorlezen en eigentijds beleven komen zo mooi bij elkaar.”

Het concept is kraakhelder, vindt Flens. Sippe dieren worden in zijn boekjes vrolijke dieren, oftewel: er is op deze wereld plek voor iedereen. “Ik heb de verhalen geoefend op mijn kleindochter van acht jaar en op de jonge moeders bij TCA. Dat was mijn marktonderzoek. Zij waren meer dan tevreden. Toen was ik het ook.”

Grootste schrijver

Flens, geboren in Oostzaan en opgegroeid in Amsterdam-Zuid, is behalve marketingspecialist nu ook kinderboekenschrijver. En eerlijk is eerlijk: daar moet hij zelf best om lachen. “Ik ben een man van ideeën en deals. Zo is dit ook gegaan. Een Harry Mulisch zal ik nooit worden. Bij mij staan plezier en empathie voorop, wat overigens niets zegt over mijn ambitie: ik wil het liefst dat ik van deze serie zoveel boeken ga verkopen dat ik Saskia Noort, A.F.Th. van der Heijden en Peter Buwalda mijn hielen laat zien. Of preciezer gezegd: ik wil de grootste Nederlandse schrijver worden als het om oplages gaat.”

Die positieve manier van denken heeft hem vaker op weg geholpen. Als reclame- en conceptenman regelde hij in 1994 Schiphol TV (‘Ted Turner wilde het voor een paar miljoen kopen, maar ik was koppig – dat was achteraf onverstandig’), hij handelde in luxe Italiaans linnen (‘Dat liep goed in Dubai, maar was te prijzig voor de Nederlandse markt’), bedacht de open dag van Feyenoord (‘Inclusief die helikopter’), en inmiddels werkt hij alweer meer dan een jaar voor TCA (‘Daar lag wel wat werk op het gebied van publiciteit’).

Minimaal 25 kinderboeken wil hij uitbrengen van zijn dierenreeks Stoere Dieren. Elk kwartaal een nieuwe titel. “Alles gaat online, zodat ik de verkoop in eigen hand houd. Al wil ik wel dat de boeken in de winkels van de dierentuinen komen te liggen, omdat ze daar voor mijn gevoel echt thuishoren.”

De grens over

Tweetalig, vanzelfsprekend. “Ik kreeg zo de smaak te pakken, dat ik opeens een internationale markt voor me zag. Dus meteen de grens over, inderdaad. Vandaar ook het pseudoniem Ronald Charles. Dat bekt toch lekker in het Engels? Misschien verkoop ik 250 exemplaren, misschien wel 2,5 miljoen. De toekomst zal het ons leren. Ik heb er in elk geval ontzettend veel lol in. Daar gaat het me om. Vrolijke dingen verzinnen. Dit is een nieuw, vrolijk plan. Het plezier dat ik eraan heb gehad pakt niemand me meer af.”

Ronald Charles: Kees de Kikker. €14,95. Deel 1 uit een serie van 25 delen. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden