Plus

Connie Palmen: 'Deze roman was mijn grootste waagstuk'

Connie Palmen won maandagavond de Libris Literatuur Prijs voor haar roman Jij Zegt Het, over het turbulente leven van de dichters Ted Hughes en Sylvia Plath. 'Ik wilde de roman veranderen.'

'Dit is geen prijs voor mijn schrijverschap, maar voor het boek' Beeld anp

Over het terras van het Amstel Hotel waait een verkoelende wind. Connie Palmen (60) zit aan een tafeltje. Ze straalt, want de schrijfster heeft net in de moordend hete Spiegelzaal gehoord dat haar roman Jij zegt het is bekroond met de Libris Literatuur Prijs. Ze staart even over de Amstel.

"Dit is geen prijs voor mijn schrijverschap," zegt ze, "maar voor het boek."
We gaan even een paar uur terug in de tijd. In de Spiegelzaal zitten de genomineerden aan ronde tafels, samen met hun redacteuren en uitgevers, journalisten en andere genodigden. Het is elk jaar hetzelfde recept bij de Libris Literatuur Prijs. Een viergangendiner, met tussen de gangen korte presentaties over de genomineerden en hun boeken. En een prachtig door acteur Gijs Scholten van Aschat voorgelezen fragment uit alle genomineerde boeken.

In het geroezemoes voor de eerste gang, huisgerookte zalm, vallen steeds twee namen: Connie Palmen en P.F. Thomése. Zij lijken de grote favorieten voor de cheque ter waarde van 50.000 euro en een bronzen legpenning. De andere genomineerden lijken bij voorbaat kansloos. Maar met jury's weet je het nooit.

De genomineerden tussen de huisgerookte zalm en de gekookte ham met asperges, Alex Boogers (Alleen met de goden) en Joke van Leeuwen (De onervarenen), maken in elk geval geen verslagen indruk. En ook debutant Inge Schilperoord (Muidhond) gaat vrolijk in op de vragen van presentator Margot Dijkgraaf. Connie Palmen steekt de hele zaal met haar charmante gefluister in haar zak.

Huiveringwekkend verbond
Tussen de eendenborst en het toetje maakt P.F. Thomése (De onderwaterzwemmer) nog een toespeling op Ajaxcoach Frank de Boer, die ten slotte ook niet met de prijs naar huis ging, en Thomas Verbogt (Als de winter voorbij is) haalt zijn moeder aan die tegen haar zoon zei dat hij in zijn hoofd altijd een winnaar is.

En dan, na de gateau Opera, leest juryvoorzitter Dick Benschop het juryrapport voor, en kent de prijs toe aan een roman 'waarin verlangen en gemis, liefde en dood een huiveringwekkend verbond zijn aangegaan': Jij Zegt Het.

Na het donderende applaus beklimt Palmen het podium. "Ik ben ongelofelijk blij, maar ik was ook een beetje bang. Ik was de gedoodverfde favoriet, en in dat woord zit het woord dood..." En ook Palmen haakt in op de actualiteit. "Ik was bang dat het net zo zou gaan als met Ajax." Gelach. Vervolgens klimt ze bijna in minister Jet Bussemaker die haar de prijs overhandigt, gevolgd door een innig omhelzingsdansje.

Een half uur later zit ze, nog beduusd, op het terras. "Ik was echt even van de wereld, alsof je een rampbericht hoort. Geen vreugde, geen verdriet, maar een soort verdoving. Ik zit in een tussengebied. Als je verliest zit je onmiddellijk weer in de realiteit, en begint er niet iets..."

Dat iets is een tweede leven van de roman Jij Zegt Het. Een roman over liefde, valkuilen, zelfmoord en het fanatisme van het schrijverschap. De roman vertelt het verhaal over de dichters Ted Hughes (1930-1998) en Sylvia Plath (1932-1963), 'het beroemdste e­n meest verguisde schrijversechtpaar uit de moderne letteren'.

Palmen kiest het perspectief van Hughes, die in de verhalen wordt gezien als degene die Plath in het stormachtige huwelijk tot haar zelfmoord dreef. Een van de eerste zinnen in de roman: 'En dan was zij de broze heilige, en ik de brute verrader. Ik heb gezwegen. Tot nu toe.'

Ze documenteerde zich goed, maar geeft wel haar eigen stem aan de roman. De gedachten, over schrijven, liefde, trouw, dood, zijn de gedachten van Hughes, maar misschien wel ook van de schrijfster zelf. Wie zegt het?

Een glas witte wijn wordt voor Connie Palmen op het terrastafeltje gezet. "Met dit boek wilde ik ook de roman veranderen. Je kunt wel het zoveelste boek schrijven, maar ik vind dat je iets moet doen met de roman. Deze roman was mijn grootste waagstuk. Het is één grote monoloog, maar dat valt niemand op. Geschreven op de grens van feit en fictie. Het zegt ook iets over het schrijven, want zodra je de pen oppakt, ga je fictionaliseren, en fictionaliseer je dus ook het leven en de levens van je personages. Zo is dat nog niet eerder gedaan."

Tweede leven
Dan wordt ze weggeroepen voor ander plichtplegingen. De uitgever van Palmen, Mai Spijkers van Prometheus, loopt minzaam glimlachend over het terras. Hij telefoneert en vraagt bezorgd of de paar duizend boeken die meteen deze avond zijn besteld morgen wel in de boekhandels zullen liggen. Om het tweede leven van Jij zegt het te laten beginnen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden