Plus Film

Con el viento draait geheel om ritme

De regisseur van Con el viento koos voor niet-professionele acteurs. Beeld -

Het eerste dat we Mónica zien doen, is dansen. Het eerste dat we Mónica’s bejaarde moeder zien doen, is bidden. De één uit zich via haar bewegingen, de ander prevelt haar zielenroerselen tegen een onzichtbare hogere macht. Geen van beiden zijn ze in staat om wat hen beweegt in woorden te vatten.

Dat gebrek aan directe communicatie vormt de kern van Con el viento van Meritxell Colell, die wordt uitgebracht in Eye’s zomerreeks Previously Unreleased, met films die de aandacht trokken op internationale festivals en in Nederland geen reguliere bioscoop-release kregen.

Mónica’s van heel dichtbij gefilmde lichaamsdelen staan centraal in de ritmische, bijna abstracte beelden die de opening van de film vormen. Haar bewegingen blijven terugkeren in de film, ook wanneer zij haar dansgezelschap noodgedwongen verlaat. Nadat ze hoort dat haar vader ernstig ziek is, reist Mónica op stel en sprong uit ­Buenos Aires terug naar Spanje. 

Terug naar haar afgelegen geboortedorpje, de plek die ze jaren geleden achter zich liet. Terug naar haar moeder en haar zus, met wie ze al die jaren vrijwel geen contact had. Ze arriveert te laat: haar vader is al overleden. Toch besluit ze bij haar moeder te blijven, om haar te helpen bij de verkoop van de oude boerderij waar Mónica en haar zus Elena opgroeiden.

Heel af en toe borrelen de onderlinge spanningen tussen de drie vrouwen op – bijvoorbeeld tijdens een ruzie waarin Elena haar oudere zus voor de voeten gooit dat ze na al die jaren afwezigheid plotseling de baas speelt in huis. Maar meestal blijven dingen onuitgesproken en ­onderhuids in Con el viento. Met haar moeder praat ­Mónica over koetjes en kalfjes, en zo nu en dan zoekt ze het woeste landschap op om haar emoties van zich af te dansen – altijd met haar neus in de wind, zoals de titel van de film stelt.

Die dansintermezzo’s zijn het opvallendste stijl­element in Con el viento, het speelfilmdebuut van Merit­xell Colell. Hiervoor maakte ze drie korte documentaires, en dat is terug te zien in de kalme en realistische stijl van haar eerste ­fictiewerk. Dat gevoel wordt versterkt doordat de twee centrale rollen worden gespeeld door niet-professionele acteurs. Als hoofdrolspeler koos Colell de gerenommeerde Spaanse danseres en choreograaf Mónica García; haar moeder Pilar wordt gespeeld door Concha Canal, die op 89-jarige leeftijd haar filmdebuut maakt.

Dat naar realisme neigende oppervlak krijgt echter meer complexiteit in de associatieve montage. Colell trekt de simpele gesprekjes over vroeger die Mónica en haar moeder hebben uit elkaar, vertraagt de tijd, en maakt zo de herinneringen die ze ophalen invoelbaar.

De betekenis van Con el viento zit hem niet in wat de ­personages tegen elkaar zeggen, maar in het ritme ervan. Niet alleen het dansen van Mónica, maar de hele film draait om ritme. Het trage ritme van het leven op het ­boerenland, en hoe dat verandert met de seizoenen. Dat eist iets van het geduld van de kijker, maar dat geduld wordt ook zeker beloond.

Dat Colell de film heeft opgedragen aan haar groot­ouders maakt duidelijk hoe persoonlijk het verhaal voor haar is. Mónica herontdekt langzaam maar zeker de waarde van die lomere, directer met de natuur verbonden ­manier van leven. Waarschijnlijk is ze te laat met die ­ontdekking: het is een levenswijze die in rap tempo aan het verdwijnen is.

Elena mag haar zus dan kwalijk nemen dat ze er niet was om voor haar ouders te zorgen, maar ook zij wil de boerderij niet overnemen. Colell brengt, op de valreep, een ode aan dat verdwijnende ritme, zonder de ogen te sluiten voor de ontberingen ervan.

Con el viento

Regie Meritxell Colell

Met Mónica García, Concha Canal, Ana Fernández

Te zien in Eye

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden