Review

Componist Van der Aa raakt de ziel

Repetitie van het Concertgebouworkest. Foto ANP/Koen Suyck

Het zal je als jonge componist maar gebeuren dat een nieuw werk van jouw hand bij de première op het programma staat tussen stukken van twee grote namen in de twintigste-eeuwse muziek. Het overkwam gisteren Michel van der Aa, die volgende jaar veertig wordt en dus nog een jaar of tien als een jonge componist zal gelden, want pas bij vijftig komt dat epitheton 'jong' bij componisten te vervallen.

Van der Aa stond ingeklemd tussen de Oostenrijkse expressionist Alban Berg (drie stukken uit de Lyrische suite voor strijkorkest) en de Duitse treurwilg Karl Amadeus Hartmann (Zesde symfonie), maar aan het eind van het concert kon er geen twijfel meer over bestaan: Van der Aa had de meeste indruk gemaakt.

Spaces of blank heet de liedcyclus die hij schreef in opdracht van het Koninklijk Concertgebouworkest, Radio France en de Norddeutsche Rundfunk, op gedichten van Emily Dickinson, Anne Carson en Rozalie Hirs. Van der Aa heeft het duizelingwekkende poëtische potentieel van de teksten op een geheel bevredigende manier in zijn muziek weten te vertalen. Daarbij kreeg hij hulp van een sterk en liefdevol spelend KCO onder leiding van Ed Spanjaard, maar vooral van mezzosopraan Christianne Stotijn, op wier stem Van der Aa zijn noten had geschreven.

Stotijn toonde zich de gedroomde zangeres, met een onwaarschijnlijk rijk arsenaal aan timbre- en expressiemogelijkheden, en een even dramatische als tot in de kleinste details beheerste voordracht. Ze raakte er de ziel van de toehoorder mee.

Van der Aa's afwisseling van koperblokken, texturen vol schaduwtinten, hectische en statische momenten en toepassing van elektronische middelen was smaakvol, effectief en beeldend. Dit is moderne muziek die de luisteraar van harte welkom heet, maar hem ook serieus neemt en hem niet met kinderlijk eenvoudige middelen wil paaien.

Het enige punt van kritiek is dat de muziek in de laatste twee gedichten te vaak de invloed van Van der Aa's leermeester Louis Andriessen verraadt. Maar Van der Aa is warmer, menselijker, troostrijker. Het maakt Spaces of blank, in feite een liedcyclus over angsten, een prachtig stuk. (ERIK VOERMANS)

Koninklijk Concertgebouworkest o.l.v. Ed Spanjaard. Soliste: Christianne Stotijn (mezzosopraan). Werken van Berg, Van der Aa en Hartmann. Gehoord: 19/3, Concertgebouw. Herhaling: vanavond.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden