Comeback van Cyndi Lauper

Cyndi Lauper werd in 1985 wereldberoemd met Girls just want to have fun. Na jaren van weinig succes is haar nieuwe album, Memphis blues, een onverwachte hit in de VS.

Het valt meteen op: Cyndi Lauper lijkt op haar moeder. En 57 jaar oud zal de zangeres nu ook de leeftijd hebben die haar moeder had toen die zichzelf speelde in die beroemde videoclip van Cyndi's wereldhit Girls just want to have fun. Alleen had haar moeder zwart haar en is Cyndi geblondeerd.

Cyndi Lauper heeft een nieuwe plaat gemaakt, Memphis blues, waarop de zangeres met het kirrende stemgeluid en indrukwekkende bereik een dozijn bluesklassiekers zingt. Ze wordt bijgestaan door een handvol veteranen uit de Staxstudio's, plus beroemdheden als pianist Allen Toussaint, gitarist B.B. King en harmonicablazer Charlie Musselwhite. Terwijl de albums die ze de laatste vijftien jaar maakte nauwelijks verkochten, blijkt Memphis blues in Amerika opeens haar meest succesvolle plaat sinds de late jaren tachtig.

''Dat verbaast mij niets,'' reageert ze. ''Die bluessongs waren immers de pophits van hun tijd. Muddy Waters zei ooit: 'Blues kreeg een baby en die heette rock-'n-roll.' Ik ben bekend van mijn opgewekte liedjes, maar de blues ervaar ik ook als heel opwekkend.''

Minirok. Netkousen. Benen onder zich opgetrokken op de bank in de 'Presidential suite' van het hotel. ''Ik ben héél erg geïnspireerd door vroege blueszangeressen als Ma Rainey, Bessie Smith en Memphis Minnie. Die hebben deze muziek weliswaar niet uitgevonden, maar wel populair gemaakt. Eigenzinnige vrouwen. Feministen in hun tijd. Want als je als zwarte Amerikaanse vrouw in de vroege twintigste eeuw wilde werken, dan kon je kiezen tussen wasvrouw, meid en madam. Maar de blueszangeressen verdienden hun geld op een heel andere wijze en namen daarbij geen blad voor de mond. Dat was uniek.''

Al wil dat niet zeggen dat Lauper voor haar album alleen maar typische 'vrouwensongs' geselecteerd heeft. Het ging haar er vooral om dat de tekst en de melodie haar aanspraken, zegt ze. Zoals Shattered dreams van Lowell Fulson met een werkelijk verbluffende pianopartij van Allen Toussaint.

''Als je de tv aanzet of de krant openslaat in Amerika, dan zie en lees je de blues. Ik wilde songs die dat gevoel zouden pakken. Blues is altijd muziek geweest die dicht bij de mensen staat. Die relativeert en in moeilijke tijden een hart onder de riem steekt. En dat is ook mijn taak als artiest.''

Trillend van de zenuwen
Lauper praat graag en veel. Over de vroege blueslegende Robert Johnson die volgens de overlevering zijn ziel aan de duivel zou hebben verkocht en van wie ze het bekende Crossroads zingt. Over de opnamen van het album, die zo goed als live plaatsvonden, met nauwelijks overdubs. En over B.B. King, die ze meer dan een kwart eeuw geleden al eens ontmoette.

''In mijn studententijd beklaagde ik me bij de leiding van de kunstacademie dat er zo weinig muziek van vrouwen op de college radio te horen was. Word dan zelf dj, kreeg ik te horen en dat heb ik toen gedaan, hoewel ik ontzettend verlegen was. Op een dag kwam B.B. King voor een optreden naar onze academie. Trillend van de zenuwen gaf ik hem een handje. Ik durfde geen woord tegen hem te zeggen. En nu speelt hij mee op mijn album. Ongelofelijk toch?''

Lauper vertelt over de periode van haar grote hits, van 1984 tot 1986. En de rol die de toen nog jonge muziekzender MTV bij haar succes speelde. ''Men noemde mij muzikante, maar ik was natuurlijk performance-artieste,'' zegt Lauper. ''Je had een song en een verhaal en je stapte als artieste echt in zo'n verhaal. Ik zag dat als performance-act. Ook die clips waarin mijn eigen moeder en vrienden meespeelden.''

''Ja, ik werd destijds vergeleken met Madonna. Maar we waren héél verschillend. Mijn privéleven was discreet, terwijl Madonna van haar relatie met Sean Penn een hele mediashow maakte. Zij speelde met de roem, voor mij was de roem moeilijk. Niemand kan je leren hoe je op een gezonde manier beroemd kunt zijn.''

De afgelopen decennia heeft Lauper zich ontpopt als een vooraanstaande spokeswoman voor de rechten van homoseksuelen, biseksuelen en transgenders in de VS. ''Je kunt in een beschaafd land niet toestaan dat groepen zich gediscrimineerd en buitengesloten voelen; ook als je zelf niet gay of lesbisch bent. Want wat is de volgende groep die aangepakt wordt? Misschien jij wel. Mijn motto is: Doe wat jij wilt. Maar zeg mij niet wat ik wel of niet mag doen. Whatever gets you thru the night, it's allright, zong John Lennon immers al.''

''De open geest heeft het moeilijk in het Amerika van nu. Neem nu de radio, die is helemaal stuk geformatteerd. Ik kon vroeger een radiozender aanzetten en dan luisteren naar Leonard Cohen, Lotte Lenya, Dylan, Motown, Joni Mitchell, Sly Stone, Piaf en noem maar op. Een complete potpourri van de moderne tijd. Maar dat bestaat niet meer.''

''Het mooie van dit nieuwe bluesalbum is dat die oude Staxmannen geen idee hadden wie ik was. Op een dag kwam een van die muzikanten naar mij toe en zei dat zijn kleindochter had gevraagd of ik echt die zangeres van Girls have fun was. Van dat liedje had hij nog nooit gehoord.'' (PETER BRUYN)

null Beeld
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden