PlusAchtergond

Clinch, de eerste post-MeToofilm van Nederland

‘De film kwam naar me toe als een beeld,’ zegt Cíntia Taylor over haar korte film Clinch. De film, die wordt gepresenteerd als de eerste post-MeToofilm van Nederland, wordt de komende weken een aantal keer live online vertoond.

Clinch vertelt de sterke emoties die het hoofdpersonage binnenhoudt niet in dialogen, maar in zinnelijke beelden.

Het beeld waarmee het voor Cíntia Taylor (geboren in Angola, opgegroeid in Portugal, sinds 2006 wonend in Amsterdam) begon, was een vrouw die aan het trainen was. “Heel intens, bijna op leven en dood, dat gevoel,” zegt ze. “Al snel had ik het idee van een wraakverhaal, maar toen wist ik nog niet wat ik ermee wilde vertellen. Toen de MeToobeweging begon, was het in één klap duidelijk voor me.”

Die beweging begon in 2016 als reactie op de aantijgingen van seksueel misbruik tegen Hollywoodproducent Harvey Weinstein. Tientallen actrices, onder wie grote sterren, deden hun verhaal. In de nasleep daarvan grepen vrouwen wereldwijd massaal #MeToo aan om op sociale media hun ervaringen met seksueel grensoverschrijdend gedrag te delen.

Schaamte, schuld en pijn

Taylor staat nog altijd levendig voor de geest hoe indrukwekkend die beweging voor haar was. “Al die vrouwen die hun leven lang leefden met schaamte, schuld en pijn. Ook in mijn netwerk bleken zoveel mensen slachtoffer te zijn geweest of iemand te kennen die slachtoffer van seksueel geweld was. Éen op de acht vrouwen in Nederland heeft ooit tegen haar zin seks gehad. Eén op de acht! Volgens mij ligt dat percentage in Amsterdam zelfs nog veel hoger. Dat is bizar; het gebeurt veel vaker dan mensen denken.”

Met dat beeld van een verbeten trainende vrouw als startpunt, werd Clinch een film over een vrouw die de pijnlijke herinnering van een verkrachting een plek moet geven. “Hoe ga je om met die schaamte, dat schuldgevoel, de pijn die zulk seksueel geweld veroorzaakt? Want ondanks al die ontboezemingen binnen MeToo bleef dat toch een taboe.”

Ook in films komt die nasleep zelden aan bod, stelt Taylor. “Als het in films gaat over seksueel geweld en verkrachting, gaat het over de incidenten zelf. Ik zocht naar een meer hoopvolle blik, een verhaal over de acceptatie dat seksueel geweld voor altijd deel zal uitmaken van je levensverhaal. Dat is juist wat zo moeilijk is voor veel van deze vrouwen.”

De intensiteit van dat eerste beeld is overeind gebleven in de film. Clinch vertelt de sterke emoties die het hoofdpersonage binnenhoudt niet in dialogen, maar in zinnelijke beelden. “Ik wilde het niet, zoals men in het Engels zegt, spoon feeden,” legt Taylor uit. “Er moet voor iedere kijker ruimte zijn om het te verbinden aan eigen pijn. Dat hoeft niet te maken te hebben met seksueel geweld, maar kan ook gaan om andere gevoelens van schuld en schaamte.”

Door vrouwenogen

De crew van de film bestond grotendeels uit vrouwen. Doelbewust, zegt Taylor: “Ik vond het belangrijk dat het verhaal door vrouwenogen verteld zou worden. We hebben op de set veel gesproken over hoe vrouwen anders reageren op dingen dan mannen.”

De komende twee weken is Clinch zaterdag en zondag om 19.00 uur te zien via onlineplatform isLiveNow, met bij een deel van de screenings live Q&As. Ook wordt de film ingezonden naar (inter)nationale filmfestivals en hoopt Taylor hem beschikbaar te stellen aan organisaties die met slachtoffers van seksueel geweld werken.

Waar de film ook wordt vertoond, Taylor hoopt dat hij ertoe aanzet de dialoog voort te zetten die zij en haar crew op de set begonnen. “Ik zie film als een middel om gesprekken te beginnen of taboes te doorbreken. De reden dat ik verhalen vertel, is zodat we dingen met elkaar kunnen delen – onze gevoelens en angsten. Als we zien dat andere mensen rondlopen met dezelfde gevoelens van pijn en schaamte en schuld en eenzaamheid, kunnen we ons iets minder alleen in de wereld voelen.”

Clinch, via islivenow.com/clinch, 24-25,31/10, 1/11

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden