PlusRecensie expositie

Claudia Martínez Garay presenteert haar grote thema’s misschien net iets te onderkoeld

Kees Keijer
Nieuw werk van Claudia Martínez Garay. Rode draad: onderdrukking en indoctrinatie in het huidige Peru.  Beeld Claudia Martínez Garay
Nieuw werk van Claudia Martínez Garay. Rode draad: onderdrukking en indoctrinatie in het huidige Peru.Beeld Claudia Martínez Garay

Caminos de liberación

Claudia Martínez Garay

Waar Grimm, Van Baerlestraat 80

Te zien t/m 13/11

Het landschap is ruig en kaal. Er is een brug boven een diepe kloof, maar daar is niet veel meer van over. De constructie is zodanig ­doorgebogen dat het niet lang meer kan duren voordat deze met veel kabaal in het ravijn zal storten. Toch waagt iemand de oversteek. Een eenzame figuur bevindt zich op het midden van de brug, op het punt waar de balken er het slechtst aan toe zijn.

Is het schilderij een aanklacht of een metafoor voor het onzekere bestaan? Of is de krakkemikkige brug een commentaar op een maatschappelijke toestand?

Dat laatste ligt wel voor de hand, als je de toelichting bij het werk van Claudia Martínez Garay leest. De nieuwe werken die ze nu bij Grimm toont, gaan over onderdrukking en indoctrinatie in het hedendaagse Peru. Een A4’tje bij de ingang noemt de hedendaagse effecten van neokoloniale infrastructuren, genocide als gevolg van het gedachtegoed van de katholieke kerk, het geweld van de communistische partij en de terroristische organisatie Lichtend Pad, en het schadelijke regerings­beleid ten aanzien van de inheemse bevolking.

Aanknopingspunt

Klinkt niet bepaald gezellig. Toch is dat wel de eerste indruk die de kunstwerken wekken. Dat geldt vooral voor de keramische werken die hier te zien zijn. Snoezige beeldjes. Met kleine, gedrongen figuurtjes en fragmenten van gebouwen. Het zijn steeds muurtjes van klei, waar aan weerszijden iets gebeurt.

Een ezeltje met een familie op zijn rug gaat door een deur. Een hele lange ezel, waar wel zes personen op passen. Twee vrouwen kijken door een open raam naar binnen. Echt het soort beeldjes dat je op een vensterbank verwacht. Wat natuurlijk ook de bedoeling is. Martínez Garay lokt je als het ware in haar toegankelijke beeldtaal, om dan een diepere betekenis aan te boren.

Toch lukt dat maar gedeeltelijk. Soms geeft ze de kijker een aanknopingspunt. Boven een deur in een van de muurtjes staat Hostal El Palacio. Aan de achterkant hangen prikborden of schilderijen met christelijke teksten en symbolen, en een portret van Túpac Amaru II, die in 1780 een Inca-opstand tegen de Spaanse overheersers leidde. Het liep niet goed af en hij werd een jaar later gevierendeeld.

Claudia Martínez Garay stelt grote thema’s aan de orde, maar haar werken zijn steeds onderkoeld. Zo onderkoeld, dat je je afvraagt of ze hun doel niet voorbij schieten.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden