Andreas Hannes (twee van links) met zijn dansers tijdens een repetitie van Tremble.

Plus Interview

Choreograaf Andreas Hannes huppelt over de dansvloer

Andreas Hannes (twee van links) met zijn dansers tijdens een repetitie van Tremble. Beeld Paulina Prokop

Choreograaf Andreas Hannes huppelt in Tremble met drie collega’s in alle richtingen over de dansvloer. ‘Het gaat in eerste instantie over volhouden, plezier komt later.’

‘Iedereen die een huppelbeweging ziet, herkent het plezier dat je eraan beleeft,” zegt choreograaf Andreas Hannes. “Wat mij fascineert is de energie die je investeert als je het huppelen een uur lang op een podium in het theater ­volhoudt. Hoe laat je je onderweg inspireren?”

Huppelen is iets van alle mensen en alle tijden. Mannen en vrouwen overal ter wereld – als kind hebben ze allemaal gehuppeld. En ook in de theaterdans en de sociale dans werd en wordt heel wat afgehuppeld. Van folkloristische dans, klassiek ballet en minimal dance á la Lucinda Childs tot en met alle actie op dancefestivals en in clubs.

“Ritme is het hoofdingrediënt als je huppelt. In Tremble werk ik met het ritme in het ritme. Met vier dansers gaan we op zoek naar de ruimte binnen het systeem van maatindeling en accenten. Wat kunnen we doen om daar met onze bewegingen mee te spelen. Vandaar ook de titel: laten we trillen, losmaken. Het heeft alles te maken met afwisselend in en uit het ritme zijn, we surfen erop en eronderdoor. Daar gaat dit stuk over: los zijn, jezelf verliezen in de ruimte en de muziek, als in een soort trance.”

Road trip

Het is pas zijn tweede voorstelling sinds zijn afstuderen, maar Hannes heeft een prachtig team. De dansers dragen een outfit van de Amsterdamse modeontwerper Aziz Bekkaoui, die eerder ook met het choreografenduo LeineRoebana werkte. Voedende vibraties krijgen ze via de non-stop cadens van de Britse muzikant en producer Rival Consoles (de alias van Ryan Lee West), die ook muziek levert voor films.

“In de studio hebben we gewerkt met het idee van een roadtrip. Er zijn een voertuig, een passagier en een landschap; beurtelings beelden we ons in dat we het ene of juist het andere zijn. Met andere woorden: dat we zelf bewegen, dat iets buiten onszelf ons meevoert of dat het de ruimte is die voortdurend langs ons heen gaat, waardoor we bewogen worden. Zodra je door de ruimte beweegt, voel je dat er een heleboel krachten op je inwerken en dat je daardoorheen navigeert. Eenzelfde beweging kan daardoor telkens nieuwe variaties krijgen.”

Samenkomen

Waar het in Tremble uiteindelijk om draait, is de vraag hoe groot of hoe klein de afstand is tussen mensen van verschillend geslacht, seksuele voorkeur, afkomst of overtuiging. Hannes: “De definitie van dans in het theater is voor mij: samenkomen. In dit stuk houden we elkaars handen niet vast, kijken we elkaar niet voortdurend aan, maar we werken wel de hele tijd aan het idee van wat het betekent om samen te zijn. Ook al is er afstand tussen ons, elk van ons is met de ander verbonden. Die afstand is juist wat het interessant maakt.”

“Mogelijk is dat ook het effect op de toeschouwer die ons eindeloos huppelbewegingen ziet maken. Dat hij zich zijn eigen kindertijd herinnert en tegelijkertijd ziet dat het iets van een groep is, van ons samen. We zijn allemaal voortdurend in transitie, hokjes kunnen we doorkruisen. Onze identiteit blijft, net als de dans, altijd in beweging. In die zin is dit een choreografie van hoop.”

Tremble, Andreas Hannes: Dansmakers Amsterdam 28-29/11, Theater Bellevue, 18/2. 

Andreas Hannes

Andreas Hannes (Thessaloniki, 1987) studeerde percussie en combineerde dat met het maken van en schrijven over films. Negen jaar geleden kwam hij naar Nederland voor een baan als maatschappelijk werker; daarnaast produceerde hij tal van multimediaprojecten.

Hij raakte verslingerd aan dansfilm, volgde danslessen en deed auditie voor de School voor Nieuwe Dansontwikkeling in Amsterdam. Hij werd aangenomen en presenteerde hier een reeks producties waarin uiteenlopende kunstdisciplines elkaar kruisen.

Met het eerste stuk dat Hannes na zijn afstuderen maakte viel hij vorig jaar meteen in de prijzen. Tremble maakte hij met een bijdrage van Young Artsupport Amsterdam en het Moving Forward Traject, een ­initiatief van vijf Nederlandse ­productiehuizen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden