Plus Klassiek

Chen gaat van grote schoonheid naar edelkitsch

Exterieur van het Concertgebouw. Beeld ANP

Of de muziek van de Chinese componist Qigang Chen (64) het in het licht van de eeuwigheid gaat redden, moeten we afwachten (ik zeg nee, edoch vraagt u het me over tweehonderd jaar gerust nog een keer), maar één ding staat vast: hij is nu al voorgoed in de annalen opgenomen als de laatste pupil van de grootheid Olivier Messiaen.

Chen behoort met collega’s als Tan Dun en Guo Wenjing tot de generatie talenten die in de tweede helft van de jaren zeventig in het post-maoïstische China aan het conservatorium van Peking studeerden en na hun afstuderen naar het Westen verhuisden en de wereld zouden veroveren. Dun vestigde zich in Amerika en Chen in Parijs (Wenjing keerde uiteindelijk terug naar zijn geboorteland), waar hij van 1984 tot 1988 bij Messiaen studeerde. Sinds 1992 heeft hij de Franse nationaliteit.

Klassiek
NTR ZaterdagMatinee
Met Radio Filharmonisch Orkest 
O.l.v. Long Yi, solist Jian Wang (cello)
Wat werken van Messiaen, Chen en Fauré
Gehoord 23/11, Concertgebouw
Nog te horen nporadio4.nl/concerten

Bij Messiaen verfijnde hij zijn aangeboren, uitzonderlijke gevoel voor klankkleuren en timbrevermengingen, zoals dat tijdens de NTR ZaterdagMatinee naar voren kwam bij de Nederlandse première van zijn celloconcert Reflet d’un temps disparu. Jian Wang was de solist; Long Yi, chef van onder meer het Symfonieorkest van Sjanghai, de dirigent van het Radio Filharmonisch Orkest. Daarmee was een idiomatische uitvoering van Chens stuk vrijwel gegarandeerd.

Smakeloosheid?

Het concert lijkt een weemoed naar een verloren tijd te reflecteren, die gestalte krijgt in een citaat en vervolgens de verwerking van een pentatonische Chinese volksmelodie. De onnavolgbare inflecties en glissandi waren bij Yi en Wang in de best denkbare handen.

De eerste minuten van Reflet zijn van grote schoonheid, maar daarna verzandt Chen in een melodramatische edelkitsch, op, of ver over de grens van de smakeloosheid.

De middag begon met Messiaens motet O sacrum convivium, dat bij vlagen zorgwekkend onegaal werd gezongen door het Groot Omroepkoor.

In het Requiem van Fauré maakte met name bariton Shengyang indruk en gelukkig klonk het koor hier beter.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden