Plus Interview

Catwalkcoach Mariana Verkerk: ‘Ik hou niet van kamperen’

Catwalkcoach Mariana Verkerk verwisselde haar luxe appartement met zwembad op Manhattan voor de hel van Expeditie Robinson. Inmiddels is ze net terug uit Peking, waar ze 300 modellen klaarstoomde voor de show van couturier Sheguan Hu. 

Mariana Verkerk trainde in China 300 ‘gewone’ vrouwen voor een modeshow. Beeld DUDU

Twee dagen voor de show heeft ze tijd om te skypen om zes uur ’s avonds. “Dat is voor jou elf uur ’s ochtends.” Het tijdsverschil omrekenen is dagelijkse kost voor Mariana Verkerk want ze is zelden lang thuis, in New York. Ze heeft geen vaste werkplek, zit niet vastgeroest in gewoontes en neemt alle beslissingen alleen want ze is eigen baas. Dat is ook, zegt ze, wat haar mentaal geholpen heeft bij Expeditie Robinson. “Ik pas me gemakkelijk aan in elke situatie.”

Terwijl de kijkers haar zien ploeteren op een Filipijns eiland – het programma is eerder opgenomen – bevindt Verkerk zich nu alweer een week in Wuhan. “Een kleine stad met máár elf miljoen inwoners.”

Het is de woonplaats van de bevriende couturier Sheguan Hu (47), geboren in Binnen-Mongolië, op zijn zestiende verhuisd naar Doetinchem, en ex-student aan de Gerrit Rietveld Academie. Hij wordt in China vergeleken met Alexander McQueen vanwege zijn experimentele, technische hoogstandjes. Daarnaast is She, zoals Verkerk (59) hem noemt, een tv-persoonlijkheid.

Wat doet u precies voor Sheguan Hu?

“Er lopen in China tegenwoordig zoveel ‘oudere’ vrouwen rond die veel geld hebben en zichzelf graag verwennen. Derhalve had She bedacht dat het zinvol zou zijn om een show te geven waarin 300 ‘gewone’ vrouwen meeliepen. Hun gemiddelde leeftijd is 55 jaar. She staat bekend om zijn extreem hoge schoeisel. Met name een vrouw van 82 loopt daar sinds gisteren, een beetje dankzij mijn hulp, bizar goed op.”

Kunt u van iedereen in korte tijd een catwalkmodel maken?

“Bijna wel, maar als iemand echt harkerig is en geen gevoel voor ritme heeft, kan ik er niets mee. Over een catwalk lopen is tegenwoordig echter niet meer zo ingewikkeld hoor. Er hoeven geen geraffineerde poses aangenomen te worden. De uitdaging zit ’m hier in China vooral in de communicatie. Bijna niemand spreekt Engels, zeer vermoeiend, en tussendoor moeten er ook nog eens honderden selfies gemaakt worden. She vertelt aan iedereen dat ik in ‘Survor’ zit, zoals het tv-programma hier heet, én dat ik aan Hollands Next Topmodel heb mee­gewerkt. Nou, dan willen Chinezen héél graag met je op de foto.”

En daarna met zijn allen per vliegtuig naar Peking, het mag wat kosten.

“Als Hu iets doet, doet hij het goed. Hij heeft er de grootste club afgehuurd, One Third, duizend genodigden, een grootse happening. Een dag later vlieg ik echter alweer naar huis, want ik ben bezig om, na tien jaar in Nederland, The Model Convention ook in Amerika op te zetten.”

Wat doet The Model Convention?

“TMC zorgt dat aspirantmodellen in één dag de kans krijgen om topagenten uit binnen- en buitenland te ontmoeten. Bureaus zoals Women, Next, Milk en The Claw komen bij ons scouten. Als model in spe heb je maar één ding nodig : een goede agent die in je gelooft. Op een verkeerde manier gelanceerd worden, kan desastreus zijn. Meestal zit je voor drie jaar aan een contract vast, terwijl je al die tijd misschien bij een beter bureau had kunnen zitten.”

Volgend jaar staat u negen dagen op de Huishoudbeurs.

“Vanaf 22 februari scouten wij in de RAI. Er komen vrouwen uit het hele land en omdat het dan voorjaarsvakantie is, nemen ze vaak hun dochters mee. In Amsterdam of Rotterdam worden jongens en meisjes vaak op straat benaderd, buiten de Randstad ligt dat ingewikkelder. Het interessante aan The Model Convention is dat een meisje uit, zeg een dorp in de Achterhoek, er in één klap agenten in Parijs, Londen, Milaan en New York kan hebben.”

Wie is uw grootste ontdekking op modellengebied?

“Kiki Willems, ze staat al een tijd aan de top. En plussize Betsy Teske vroeg ik op de Huishoudbeurs of ze weleens aan modellenwerk had gedacht. “Ja, maar ik wil niet afvallen,” antwoordde ze resoluut. Maar dat hoefde ook helemaal niet. Ze is het eerste plussizemodel dat een coutureshow van Alexander McQueen heeft gelopen.”

U woont al 37 jaar in New York. Uw huis in Amsterdam heeft u onlangs opgezegd.

“Ja, dat leverde alleen maar gedoe op, moest ik bij aankomst eerst schoonmaken. Laatst heb ik bij een van mijn Robinsonvriendjes, Hugo Kennis, en zijn verloofde Sander gelogeerd. Ík heb voor hèm gekookt. Ik weet niet of hij het meende, maar hij zei dat het lekker was.”

Op uw 22ste ging u ‘met gierende banden’ van Schiedam naar New York.

“Ik was er op vakantie, na drie dagen wilde ik er wonen. Ik ben naar huis gegaan, heb mijn baan opgezegd en ben met één koffer vertrokken. Ik ben nogal impulsief. Ik vond werk in een kunstgalerie en werd op straat benaderd door Randolph Duke of ik model was. Ik dacht: ik zeg gewoon ja. Een week later liep ik zijn show. Ik heb vijftien jaar bij Elite Models gezeten, liep shows van onder meer Thierry Mugler en Bill Blass. Mijn ouders zijn me helaas nooit komen opzoeken: pánisch voor vliegen.”

Sinds uw zoon het huis uit is, bent u vertrokken uit de West Village, de wijk waar ook Michael Kors woont.

“Willem (21) studeert journalistiek op Long Island en woont op de campus. Wij kozen voor een relaxt appartementencomplex in Hell’s Kitchen met een binnen- en buitenzwembad, spa, gym en juicebar. Mijn man Jerry heeft lang zijn eigen restaurant gehad in Soho, Jerry’s, maar de huur was in korte tijd verdubbeld naar 60.000 dollar per maand, niet meer te doen.”

Wat bezielde u dat luxeleventje te verruilen voor Expeditie Robinson?

“Ik hou niet van kamperen, spinnen, slangen en nog meer ellende. Ik had het programma nooit gezien, maar ben gaan kijken toen RTL belde. De eerste zes afleveringen dacht ik: in geen duizend jaar dat ik meedoe. Bij aflevering zeven begon ik me af te vragen of ik het zou kunnen, na aflevering acht dacht ik: Fuck it, ik ga het gewoon doen.”

U startte als bleke padvinder, maar gaat er elke aflevering verwilderder maar beter uitzien.

“Een jetlag helpt niet voor de looks. Van nature heb ik kringen onder mijn ogen en ben ik erg bleek – ik heb al een eeuwigheid de bijnaam het spook – dus ik ga zelden de deur uit zonder concealer en blush. Maar naar het eiland mag je níets meenemen, geen dagcrème of tandenborstel, zelfs geen kam. Eén geluk: je hebt geen idee hoe verwilderd je eruitziet, want er zijn geen spiegels. Op een gegeven moment maakt het je sowieso geen reet meer uit, maar als ik mezelf terugzie schrik ik: ik zie er niet uit!”

Heeft u spijt van de middelvinger die u opstak naar Akwasi?

“Geestig dat daar zo’n big deal van wordt gemaakt. Het gebeurde tijdens de biecht, dan ben je alleen met een camera die je zelf moet bedienen. Ik heb nog andere dingen gezegd die eruit geknipt zijn, waardoor die vinger uit z’n context is getrokken. Maar als de makers dat leuk vinden voor het programma, zeg ik: have fun, dat hoort erbij.”

U bent wel trots op het wegwerken van Kim Kötter.

“Dat heb ik nooit zo gezegd. Het is niet leuk om wie dan ook eruit te stemmen, maar het vervelende is: je moet. Kalvijn heeft één miljoen volgers op YouTube, Akwasi heeft er ook veel, het maakt niet uit wíe je eruit stemt, er wordt altijd wel íemand boos op je.”

Met tactiek won u ook de eetproef.

“Buiten beeld had ik Kim verteld: ik vréét alles op wat ze me voorschotelen. Een beetje intimideren, want dat was ik helemáál niet van plan. We moesten een nummerpuzzel oplossen, je kreeg een clou als je eerst iets goors opvrat: drie dikke, levende meelwormen, een gefrituurd koeienoog, of een ei waarin al een vergevorderd dood kuiken zat. Kim kreeg dat ei en was daardoor toch zeker twee minuten kokhalzend van de leg. Ik dacht alleen maar: concentreren Mariana, maak die shitpuzzel af.”

Na drie weken op het eiland bent u nog steeds in de race.

“Mijn grootste voordeel is gek genoeg mijn leeftijd en daarmee levenservaring. Als ik me een dag zwaar kut voelde, wist ik dat het weer goed zou komen. In het begin hebben ze fysiek sterke mensen nodig en ik ben – zeker gezien mijn leeftijd – best sterk. Daarna moeten de sterksten weg, maar ik ben niet dé sterkste. Ik heb al twee keer op de schopstoel gezeten, maar dan wist ik genoeg mensen ervan te overtuigen dat een ander sterker was dan ik. Ja en die ander was dan het haasje, haha.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden