Albumrecensie

Caroline Shaw laat zich niet door hokjesgeest beperken

null Beeld

De New Yorkse componist Caroline Shaw, die ook viool speelt, zingt en bezig is als producer, won in 2013 de Pulitzer Prize voor haar achtstemmige koorwerk Partita. Het is prachtig op cd gezet door het koor Roomful of Teeth, waarin Shaw zelf meezingt.

Hoewel die Pulitzer Prize in de loop der jaren voornamelijk werken voor de vergetelheid heeft opgeleverd, lijkt Partita er eentje voor de eeuwigheid. Het stuk en de prijs zetten Shaw op de kaart als een van de interessantste componisten van deze tijd.

De volgende voltreffers waren Narrow Sea, een originele liedcyclus voor Dawn Upshaw en Orange, een reeks stukken voor strijkkwartet. Inmiddels had ze ook al samengewerkt met Kanye West – Shaw is niet iemand die zich door hokjesgeest laat beperken.

Haar nieuwe album Let The Soil Play Its Simple Part is het eerste album waarop ze als solozangeres te horen is. Net als op Narrow Sea werkte ze samen met de slagwerkers van So Percussion.

Stilistisch gaat Let The Soil Play Its Simple Part veel meer de kant op van popmuziek. Popstemmen gebruikte ze ook al in de bejubelde Partita.

Alle tien de stukken hebben een poplengte en raken aan de wereld van Björk. Het meest klassieke stuk is Some Bright Morning, waarin ze met het gregoriaanse Maria-antofoon Salve Regina naar haar hand zet. Prachtig.

Klassiek

Caroline Shaw
Let the Soil Play Its Simple Part
(Nonesuch)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden