Carel Kraayenhof danst

Carel Kraayenhof begint morgenavond in de schouwburg van Amstelveen met zijn Sexteto Canyengue aan de nieuwe theatertournee Compassion. Foto GPD

Carel Kraayenhof begint morgenavond in de schouwburg van Amstelveen met zijn Sexteto Canyengue aan de nieuwe theatertournee Compassion. Speciale gast tijdens die reis door het land: de Argentijnse tangozanger Omar Mollo. De regie is in handen van: Hans Minnaert en Karel de Rooij, inderdaad: de Mini van Maxi.

''Dit wordt een échte theatervoorstelling,'' zegt Kraayenhof. ''Met humor en een traan. Bovendien ga ik niet alleen bandoneon spelen. Met onze violiste Emma Breedveld dans ik ook de tango.''

Regieaanwijzingen komen van Karel de Rooij, een oude bekende van Kraayenhof en zijn musici. ''Alles wat we doen komt in feite voort uit allerlei vriendschappen.''

Ook zanger Omar Mollo hoort daarbij. ''We kennen elkaar van een optreden in Amsterdam, maar hij leerde ons kennen via de grote schermen waarop in Buenos Aires het huwelijk van Willem-Alexander en Máxima was te zien. In Argentinië was hij een popster die stadions vol zong. Tot hij het advies kreeg tango's te zingen. Nu wordt hij ook door de oudere generatie serieus genomen en is hij al tweemaal genomineerd voor de Carlos Gardel-prijs, genoemd naar de grootste Argentijnse tangozanger.''

De cd met muziek van de voorstelling maakte Kraayenhof in eigen beheer. ''Het was natuurlijk mooi om cd's te maken bij een grote maatschappij als Universal, maar de inzakkende cd-markt en het downloaden, maakten de samenwerking moeilijk. Toen ik daar na de verkoop van 150.000 cd's met Adiós Nonino een contract tekende, voelde ik dat die samenwerking maar tijdelijk zou zijn. Ik was een bandoneonist. Erg mooie albums heb ik daar kunnen maken, maar ons sextet kwam daar nauwelijks aan te pas. Nu we zelf produceren kunnen we artistiek ons hart volgen.''

Dat bewijst het hoogtepunt van de cd, Carels eigen compositie Compassion. ''Een suite in drie delen. Ik doe wat Piazzolla en Pugliese me ooit hebben aangeraden: zelf schrijven. Dat is hun traditie, zoals die ook in Europa bestond: ook Mozart schreef muziek om zelf uit te voeren. Zouden we daarom geen echt grote Nederlandse muziekcultuur hebben? Ik heb niets tegen volle stadions, maar waar blijft intussen de kleinkunst, de klassieke muziek?''

''In Cuba en Ierland hebben ze geen geld, maar daar heeft de overheid meer over voor de eigen muziek. Hoe trots zijn de Russen op hun muziek. Ry Cooder zei ooit: 'Je moet aan de muziek kunnen horen waar iemand vandaan komt, hoe hij in het leven staat'. Het muziekleven is hier zo oppervlakkig, zo zonder uitstraling. Idols is de standaard.'' (HANS VISSER)

Carel Kraayenhof met Sexteto Canyengue en Omar Mollo. Te zien: Amstelveen, Schouwburg, 6 november.

Meer data: www.carelkraayenhof.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden