De erelijst

Captain Jack doet terugverlangen naar simpeler tijden

In deze rubriek bespreekt de muziekredactie van Het Parool een klassieker uit de geschiedenis van pop, jazz of klassieke muziek, die het – zeker in deze tijden van thuisblijven - waard is opnieuw te beluisteren. Deze keer: Captain Jack.

Captain Jack 
 Beeld
Captain Jack

Deze week is het 25 jaar geleden dat de eerste single van Eurodanceformatie Captain Jack begon aan een beklimming van de hitlijsten. Hoogste positie: 1 in Nederland, 3 in Duitsland, geen hit in Engeland

Terug in de tijd Het jaar 1996 gaat de boeken in als het laatste vette jaar van de commerciële dancemuziek in de Nederlandse hitlijsten. Eurodance heetten alle Top 40-varianten van de house-, gabber- en hardcoremuziek samen. 2 Unlimited had het genre smoel gegeven, maar hief zichzelf midden 1996 op. Een paar maanden later zouden Gabber Piet en Hakkuhbar met hits Hakken & Zagen en Gabbertje het einde inluiden van de gabbercultuur. Een jaar later was er van happy hardcore-artiesten niet eens de helft over.

Het einde van een muzikaal tijdperk dat, laten we eerlijk zijn, met terugwerkende kracht een van de lelijkste uit de popgeschiedenis is. Maar tegelijk een van de dominantste én vrolijkste. Na de korte regeerperiode van de grunge en de britpop was Europa – de VS viel nooit voor de blikken beats, niets-aan-de-handteksten en Songfestivalrefreinen – toe aan iets luchtigers.

De namen die de hitlijsten ­domineerden, verdwenen na 1996 net zo snel als ze waren opgekomen: 2 Brothers on the 4th Floor, DJ Paul Elstak, T-Spoon, Charlie Lownoise & Mental Theo, La Bouche, Haddaway, Dune, Dr. Alban of Reel 2 Real. De enige groep die aan de neergaande lijn wist te ontkomen was een project van de Nederlandse dj’s Wessel van Diepen en Dennis van den Driesschen: de Vengaboys.

Maar in februari 1996 domineerde de Eurodance de hitlijsten nog als nooit tevoren. Met als opvallendste exponent: een door twee Duitse producers bedachte act rond een legerkapitein. Deze Franky Gee (echte naam Francisco Gutierrez) was een vanuit ­Cuba naar de VS geëmigreerde militair die na een stationering in Duitsland was blijven hangen en probeerde een muziekcarrière van de grond te krijgen.

Dat lukte met een carnavaleske act waarbij Gee in legeruniform commando’s schreeuwde over een snelle beat. Zangeres Liza da Costa gaf de liedjes enige muzikaliteit mee. Het sloeg – mede door videoclips waarin fotomodellen in doorschijnende hemdjes een drillroutine uitvoerden – in als een bom. Na de introductiesingle Captain Jack, werden ook Drill Instructor, Soldier, Soldier en Little Boy hits.

Het succes droogde op. Da ­Costa ging solo. Gutierrez bleef marcheren met een nieuwe zangeres, maar kreeg een hersenbloeding. Hij herstelde op tijd om in 2005 het 10-jarig jubileum van de groep te vieren. Niet veel later volgde een tweede hersenbloeding. Op 43-jarige leeftijd was Captain Jack dood.

Waarom nu herbeluisteren? Doe dat maar niet. Of toch, één keer­tje om meteen 25 jaar terug in de tijd te zijn. Een tijd dat alles zoveel eenvoudiger leek en ‘Hee-hoo Captain Jack’ een winnend refrein was.

Verder luisteren? Het Parool stelde een speciale Eurodance-playlist samen met alle foute favorieten uit de jaren negentig:

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden