PlusInterview

Camouflage: een dystopische animatie over een kantoorklerk in een grauwe buitenwijk

Op het Imagine Filmfestival gaat woensdag de Nederlandse animatiefilm Camouflage in première, een monsterfilm vermomd als dystopische thriller. ‘We zochten een rauwe, ­gruizige stijl.’

Remco Polman werkte vijf jaar met zijn team aan animatiefilm Camouflage. Beeld
Remco Polman werkte vijf jaar met zijn team aan animatiefilm Camouflage.

“We hebben vijf jaar in een hokje gezeten,” zegt animator Remco Polman, “dus het is wel een raar moment nu dat kind de wereld in gaat.”

Vijf jaar lang werkte Polman en zijn team aan de animatiefilm Camouflage, en woensdagmiddag om 17.00 uur gaat de 20 minuten lange film in première op het Imagine Film Festival, als onderdeel van Nieuw Nederlands Peil 1.

Kantoorklerk

Het begon ooit met gewoon wat schetsen. Die draaiden om… nee, wacht, Polman wil niet te veel prijsgeven over de onthullingen van zijn film. “Laten we er een beetje omheen proberen te formuleren,” zegt hij lachend. “Die tekeningen draaiden om het idee dat bepaalde wezens in deze wereld zichzelf moeten verbergen, omdat ze vervolgd worden.”

Toen hij in die wat abstract getekende wereld een metafoor herkende voor de mechanismen van uitsluiting en xenofobie die hij in de realiteit zag, had hij de kiem voor het verhaal van Camouflage, dat hij schreef met Jantiene de Kroon.

Dat verhaal draait om kantoorklerk Amouf, die zich staande probeert te houden in een grauwe wereld. Maar dat het zo simpel niet ligt, daar hint het citaat van Hannah Arendt, waarmee de film opent, al naar: “Het grootste kwaad is het kwaad dat wordt verricht door niemanden; dat wil zeggen, door mensen die weigeren personen te zijn.”

Die serieuze ondertoon werkt door in de grauwe sfeer van de film, die zich voor een flink deel afspeelt in een buitenwijk vol sovjetachtige flatgebouwen. “We zochten naar een rauwe, gruizige, min of meer realistische stijl,” vertelt Polman. “Dat zit hem bijvoorbeeld in het ontwerp van de personages, die zijn wel gestileerd maar moesten niet al te lollig ogen. Maar het zit hem ook in de animatiestijl. Geen cartoonachtige bewegingen, met allemaal van die vervormingstrucs, squash and stretch en zo. In de manier waarop bewogen wordt hebben we juist geprobeerd te vatten hoe echte mensen bewegen.”

Politieke metafoor

Die vijf jaar in dat hokje betrof alleen de daadwerkelijke productie; het schrijven van de film ging daar nog aan vooraf. Maar in die jaren is de politieke metafoor waar Camouflage om draait alleen maar relevanter geworden. “We waren af en toe wel bang dat de realiteit ons in zou halen,” zegt Polman. “Maar volgens mij is het nog steeds actueel, als je die laag erin wil zien. Maar je kunt er óók gewoon naar kijken als een spannende thriller.”

Camouflage, onderdeel van Nieuw Nederlands Peil 1, 14 april 17.00 uur, imaginefilmfestival.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden