PlusInterview

Cabaretier Rayen Panday: ‘Toen ik begon wilde ik dat er gelachen werd, punt’

Cabaretier Rayen Panday (38) leerde de afgelopen anderhalf jaar meer in het nu te leven en verwerkte dat in zijn nieuwe voorstelling. ‘Ik ben jaloers op iemand als Theo Maassen, die heeft geen smartphone.’

Rayen Panday Beeld Anne van Zantwijk
Rayen PandayBeeld Anne van Zantwijk

‘Mijn 86-jarige oma woont in Suriname en was deze zomer even hier. Ik had haar door corona twee jaar niet gezien en besefte ineens: ik weet niet hoe lang ze nog heeft. Ik weet niet hoe vaak ik haar nog zal zien. Daar werd ik een klein beetje verdrietig van, maar toen heb ik mezelf direct tot de orde geroepen. Waarom verdriet voelen terwijl ik nog met haar kan praten? Dat bewaar ik wel voor als ze er niet meer is. Nu ga ik gewoon van haar genieten.”

“Zo sta ik er met optreden ook een beetje in. Sommige collega’s zijn bang dat de theaters straks weer dichtgaan. Maar het heeft helemaal geen zin om daarmee bezig te zijn. Je kunt je beter volledig storten op de shows die je wél kunt doen. Als de deuren weer sluiten, heb je die toch maar mooi meegepakt.”

Theo Maassen

“Corona heeft mijn maakproces wel veranderd. Normaal ontstaat een nieuwe voorstelling bij mij vooral op het podium. Daar merk ik wat ik voel bij mijn gedachten, hoe het publiek erop ­reageert. Door de lange lockdown en de avondklok had ik deze winter niet de luxe om te ­spelen, maar wél om te schrijven. Ik ga vaak pas na 04.00 uur ’s nachts slapen en mocht opeens vanaf 21.00 uur de deur niet meer uit. Dat was een flinke omschakeling. Toen besloot ik om ­elke avond achter de laptop te gaan zitten. Idee­tjes uitwerken die ik overdag in mijn telefoon had gezet. Zo dwong ik mezelf om bezig te blijven met mijn vak. De opgelegde beperking gaf me blijkbaar concentratievermogen.”

“Ik hou ervan om me ergens in te verdiepen. Veel mensen kunnen dat door alle afleidingen niet meer zo goed. Daar gaat Focus over. Ik ben een beetje jaloers op iemand als Theo Maassen, die geen smartphone heeft en niet bezig is met sociale media. Hij heeft daardoor een enorme kalmte over zich. Zelf voel ik die vooral in de nacht. Daarom ben ik er zo gek op. Als ik in Toomler heb gespeeld, ga ik daarna vaak door Amsterdam lopen. Ik houd van een stad die misschien stil is, maar waar toch energie hangt. Dan lijkt het alsof ik alle tijd van de wereld heb. Vaak ga ik ook nog naar de nachtgym. En de McDonald’s, vooruit.”

“In New York heb ik dat gevoel nog sterker. Als ik hier een heel drukke periode heb, ga ik er een week naartoe. Ik kom tot rust in die stad. Zelfs als je ’s nachts over straat loopt, voel je de drive van iedereen die daar woont. Manhattan is best een klein eiland, maar er gebeurt zóveel, er is ­zóveel te doen. Ik treed er ook weleens op en ga vaak naar de Comedy Cellar, een legendarische club waar al mijn helden hebben gespeeld. Als ik dan terugga naar Nederland, zit ik vol energie.”

Pleaser

“Ik ben blij dat ik mijn show Trigger nu nog een maand kan spelen. Er zit een mij dierbaar ­verhaal in over een meisje dat ik al heel lang ken en met wie ik uiteindelijk een relatie kreeg. Ik wil graag dat dat wordt opgenomen. Het is een goed voorbeeld van hoe ik me heb ontwikkeld. Ik ben van nature een pleaser. Toen ik begon wilde ik dat er gelachen werd, punt. Anderen moesten me vertellen welk gevoel of trauma er onder mijn grappen zat. Tegenwoordig werk ik andersom: ik vind iets, moet het kwijt en ­bedenk vervolgens hoe ik het grappig krijg.”

“De pandemie heeft dat proces versneld. Als er dertig mensen in een grote zaal zitten, kun je niet op de lach spelen. De sfeer en energie staan dat niet toe. Dan moet ik heel erg focussen op het verhaal, wat ik nou eigenlijk wil zeggen.

Gek genoeg durf ik daardoor ook eerder gedachtes uit te spreken. Ik ben bijvoorbeeld 37 en ­single. Laatst vertelde ik tijdens een optreden over wat voor type vrouw bij mij past. Toen hoorde ik ­mezelf roepen dat ik er in relaties niet tegen kan als ik mijn vriendin teleurstel. Zoiets had ik vroeger alleen met een goede vriend ­gedeeld.”

“Er loopt wat dat betreft een duidelijk lijntje tussen werk en privé. In mijn vorige relaties was ik óók vaak bezig met het pleasen van de ander. Maar dat is uiteindelijk, net als op het podium, niet wat ik wil doen. Het is niet wie ik echt ben. Door op te treden, heb ik mezelf als mens beter leren kennen.’

Trigger: 19/20 september De Kleine Komedie. Focus: 27 t/m 29 januari Bellevue, 25/26 maart De Meervaart, 23/24 mei De Kleine Komedie

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden