Plus

Cabaretier Daniël Arends: 'Wat wil ik met dit leven?'

In zijn nieuwe voorstelling Meer Van Hetzelfde (Deel 1) speelt Daniël Arends met vergankelijkheid. 'Ik wil met comedy iedereen bedienen. Onderwerpen als eenzaamheid en kontneuken - alles door elkaar.'

Cabaretier Daniël Arends: 'Een intellectueel ben ik bepaald niet' Beeld ANP

Op zijn armen prijken de populaire plaktattoos en insectenplaatjes van Albert Heijn; huisvlijt van zijn dochter Nora (6).

Die beseft inmiddels welk beroep haar vader uitoefent. "Ik zeg altijd: papa vertelt verhalen en doet een beetje gek. Laatst vroeg ze: 'Hoe lang zit je al op in-de-avond-grapjes-maken?' Zo lief.

"Ze heeft weleens een flard van een voorstelling gezien. Alleen een fragment, hoor. Mijn werk is niet voor meisjes van die leeftijd bestemd. Ze moest enorm lachen toen ik een Chinees nadeed. Trouwens, ik realiseer me ineens dat er altijd wel een Chinees in mijn show zit."

In zijn nieuwe voorstelling Meer Van Hetzelfde (deel 1) filosofeert de bijna-veertiger Daniel Arends (Jakarta, 1979) over de vergankelijkheid van een mensenleven. Over ouder worden, verwend en verveeld raken, het verschil tussen bedaagdheid en wijsheid en over mensen op een zekere leeftijd die te vroeg 'dichtgaan.'

Maar ook: "Wat ik met deze show tot uiting wil brengen is dat ik, nu ik alles voor elkaar heb, denk: maar wat wil ik met dit leven? Het heeft, gek genoeg, nooit holler aangevoeld dan nu.

Valse start
"Zeker, ik ben gelukkig, heb vrouw en kind, een mooie carrière - misschien moet ik wel wennen aan tevredenheid. Ik maakte een valse start in Indonesië - ik werd ter adoptie afgestaan - en heb altijd hard gewerkt om iemand te worden. Dat zorgt ervoor dat ik nóóit een verwend mens wil zijn, zo iemand die niks wil omdat het 'zo ook wel gaat.' Zo'n type ben ik niet."

Aan de hand van die (levens)vragen gidst Arends zijn publiek door een voorstelling die tot zijn beste mag worden gerekend. En waarin de cabaretier - die zo merkbaar wortelt in de stand-upcomedy - zijn gehoor meesleept naar zijn hol, waar geheel andere normen, wetten en moraal heersen. Een plek ook, waar humor uiteenloopt van een liefdevolle aai tot een mokerharde knock-out.

"Als iemand zegt dat het goed is wat ik doe, ben ik meteen op mijn hoede. Zolang ik vind dat het programma niet af, sta ik niet open voor mensen die er überhaupt iets van vinden. Dat is zo pijnlijk aan mijn werk. Het kost me nog twee, drie maanden na de zomervakantie tot ik echt tevreden ben. Nu heb ik vaak het gevoel dat mensen in een repetitielokaal komen kijken."

Zijn huidige show wordt door pers en publiek geprezen, al heeft Arends weinig op met het journaille dat hem dikwijls als intellectueel ­categoriseert omdat zijn shows zelden grijpbaar zijn. "Gelukkig wel. Als je toch íets niet wilt in deze tijd, is het dat er iets wordt gezegd dat precies is wat er wordt gezegd. Dan wordt het informatie."

Infantiel
"Maar een intellectueel ben ik bepaald niet. Ik lees nooit een boek. In mijn voorstellingen wordt altijd gezocht naar allerlei diepere lagen. Anders verveelt meneer de recensent zich. En het is voor critici ook gevaarlijk om keihard te ­lachen. Als de dood om voor infantiel te worden versleten.

"Ik vind: het zijn maar grappen, hè? Die moeten worden opgeladen om te kunnen ontladen. Ik weet niks van Shakespeare. Wat ik weet is dat hij dingen maakte voor de laagste en hoogste ­lagen van de bevolking waren en alles daar tussenin. Dat is voor mij comedy. Van eenzaamheid tot kontneuken. Alles moet er in."

In de voorbereiding van Meer van hetzelfde (deel 1) had hij contact met zijn vriend en collega Theo Maassen. "Ik ben de overgevoeligheid van deze generatie zó zat. En ook al die ouwe lullen die er maar in meegaan. Ik vind: hallo dames en heren, dit is nou van de millenials die zo overgevoelig zijn omdat ze zelf niks hebben om uit te putten. Als ouwe zak moet je niet meedeinen op die golven. Daarom zijn felgekleurde sneakers ook zo lelijk bij ouwe gasten.

Theo zei: 'Het is toch juist heel mooi dat dingen gevoelig liggen? Het is altijd ons werk geweest om dat lekker geniepig te gebruiken. En zo is het ook. Zeker met mijn Indonesische inborst kan ik lekker sneaky en stiekem aan de slag. En dat onder jouw neus."

Daniël Arends. Meer Van Hetzelfde (Deel 1). Kleine Komedie: 14 t/m 18 mei.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden