PlusReportage

Business Class met Harry Mens: ‘Ik hou een tonnetje of vijf over aan een seizoen’

Op zondagochtend bij RTL 7 presenteert Harry Mens al 22 jaar misschien wel de minst dynamische talkshow van het land. Verslag van een ochtend Business Class

Harry Mens in de visagie, voor de opnamen. Beeld Marlies Wessels

Het is eigenlijk een wonder dat de opname gewoon kan beginnen, fluistert Harry Mens op zaterdagochtend, half tien. Een kleine ramp had zich die 8ste maart bijna voltrokken op de route van zijn huis naar het wekelijks tot tv-studio omgetoverde grand café van Hotel van Oranje in Noordwijk.

“Die map,” zegt Mens, ongeschminkt en gekleed in casual coltrui onder zijn Napolitaans blauwe colbert, “het hele draaiboek staat erin. Ik legde hem op de auto en daarna reed ik weg, terwijl dat ding op het dak lag. Komt er na een kilometer iemand op een bakfiets, druk zwaaiend achter me aan. Met die map!”

Het is Mens’ houvast op zaterdagochtend, als de uitzending van zondag wordt opgenomen: de bruinleren map bevat de lijst met zijn gasten –‘klanten’ noemt hij ze zelf. Velen keren geregeld terug, achter de schermen heerst een gemoedelijke ons-kent-onsambiance.

In deze uitzending komen onder anderen columnist en reputatie-expert Charles Huijskens en beurskenner Han Vermeulen. Mens’ map is ook de officieuze boekhouding. Hierin staan ook de gasten die tegen betaling (van enkele duizenden euro’s tot ruim 10.000 euro per optreden) mogen vertellen over hun nieuwe restaurant, een innovatief fitnessapparaat, een gewaagd investeringsfonds of een nieuwe knie.

En dat doen ze al sinds 1998. Mens (73) was nog een vroege vijftiger toen hij met Business Class begon. Hij was naar de zender gestapt met het idee voor wat hij noemt ‘een kruising tussen een talkshow en een reclameprogramma’ op zondagochtend, met economie, politiek, sport en voeding. Laat die Mens maar aanrommelen, dachten ze bij RTL.

In de tussentijd zijn we zeven kabinetten verder, verruilden we de fax voor de smartphone, zijn er oorlogen beëindigd en begonnen, maar is in Harry’s studio alleen de vorm van de tafel veranderd. Én zit Mens rechts – dat was eerst links.

Nog altijd dezelfde formule

Onlangs tekende hij voor drie jaar bij. “Bij RTL worden ze nerveus van John de Mol, dus ze hebben dit veiliggesteld. Gemiddeld houden de zender en ik er na een seizoen zo’n tonnetje of vijf aan over.” De formule is al die tijd dezelfde gebleven, met BN’ers, politici of economen die op uitnodiging komen – van Rutte tot Fortuyn, van Van Hanegem tot Gerard Joling – en de betalende ‘klanten’, ondernemers, die betalen voor een optreden en reclamepraatje.

Al loopt dat niet altijd volgens het script. “Dan zeg je vooraf: vraag effe hiernaar,” zegt Bernie, de man van Manon, die onder de naam Manons Keuze huishoudelijke, keuken- en fitnessapparatuur aanprijst. “En dan vraagt ie totaal iets anders,” zegt hij bewonderend. “Dat is Harry, hè.”

De atypische interviewstijl zet gasten en kijkers, voornamelijk 60-plussers, wel geregeld op het verkeerde been. Of ze leiden tot ophef, zoals onlangs, toen Mens aan een verlegen kok vroeg of hij ook twee ‘Marokkaantjes’ in de keuken had. De denigrerende toon viel verkeerd, de presentator kreeg bakken kritiek – al snapt Mens daar niks van: “Ik ben 70, het gaat om jonge jongens. Dan zijn het Marokkaantjes. Zoals ik ook Italiaantjes zou zeggen.”

‘Even bijgepraat worden’

Veronica Inside-sidekick René van der Gijp (’een clown’, vindt Mens) doopte hem al tot slechtste interviewer van Europa, op YouTube staan populaire compilatievideo’s met voorbeelden.

Mens tegen een kok: “Hoe bak je die aan?” Antwoord: “In de pan.”

Aan tafel bij de brunch: “Proost op Annie! Ze leeft nog steeds?” Antwoord: “Nee, ze is vorig jaar overleden.”

Of vandaag, voor de opnames beginnen, tegen visboer Marcel van Breda: “Die tonijnprijzen stijgen enorm nietwaar, door overbevissing?” Antwoord: “Ehm, nee Harry.” Mens daarna tegen de verslaggever: “Kijk, zo gaan die gesprekjes een beetje.”

Het is de improvisatie en het ‘klungelige’ karakter van de anchorman, waardoor Piet van Cranenbroek graag kijkt, zegt hij zittend aan een tafeltje in het publiek. “Iedere zondag, ja,” zegt de tuinbouwer uit Budel. “We werken de hele week hard, dit is dan een relaxed ontspannen moment. Hij zit daar met z’n mappie. Je wordt even bijgepraat hè, over de economie, de politiek. En soms komt er wat flauwekul voorbij.”

In het genre flauwekul komt Piet er deze zaterdag wellicht wat bekaaid van af. Het hoogtepunt is misschien de demonstratie van de bijzonder sterke stofzuiger van Manon, gedemonstreerd door een jongeman die Dylan heet, maar door Mens Daniël wordt genoemd.

‘Typisch Harry’

Maar de uitzending moet verder, vermogensbeheerder Han Vermeulen schuift aan. Mens is na een ruime week al wel een beetje klaar met het coronavirus, lijkt het. De stand van het aantal besmette patiënten is tijdens deze opname op 8 maart nog slechts 128, de aandelenbeurzen zijn nog niet geïmplodeerd, maar Mens weet het zeker: het komt allemaal snel goed. “Ik spreek veel artsen de laatste dagen, we moeten het vergelijken met een milde griep, Han. Dus als de zon weer gaat schijnen, en dat zie ik nu buiten, kunnen we weer aan de gang.”

Een glimlach op de gezichten in de studio: ­typisch Harry, dit.

Herman, een 86-jarige breekbare, maar uiterst geïnteresseerde bezoeker van Business Class bekijkt het allemaal vanaf de eerste rang. Kop koffie op tafel, glaasje water ernaast. Herman zit er bijna elke week. Dan nodigt Mens hem uit om de uitzending bij te wonen en trakteert hij ‘die oude baas’ na afloop op een lunch en een glas wijn. “Die kant van Harry kennen veel mensen niet,” vertelde Willem van Hanegem eerder die week al, de oud-voetballer die geregeld aanschuift om over voetbal te kibbelen – ‘praten’ dekt de lading allang niet meer.

Hun vaak stroeve een-tweetjes zijn uitgegroeid tot online culthit, waarbij Willem ronduit zegt dat Mens er niks van snapt, en Mens vanuit het niets nog maar eens vraagt: wie gaat de beker nou winnen? Waarop Willem weer geïrriteerd raakt dat Mens hem voor de zoveelste keer onderbreekt.

Maar goed, Herman dus. De tachtiger is vaste gast, al jaren, vertelt hij tijdens een pauze. “Ik ken Harry al zo lang. Hoe hij het doet? Wisselvallig, net als het weer. Na de uitzending vraagt hij wel: hoe vond je het gaan? Dan zeg ik: Harry, hoe vond je zelf dat het ging? Maar het is knap hè, wat hij al zolang doet. Dit kost om te maken zo’n 40.000 euro per uitzending, vergis je niet. En als je hebt gekeken, ben je helemaal bij.”

Zo weten de (volgens Stichting Kijkonderzoek 68.000) kijkers na deze zondag dat een linkse politieke fusie ‘ons bespaard is gebleven’ dat het coronaspook rap zal verdwijnen, dat de beurzen heus weer opklimmen (een dag later was de historische crash) en dat de tonijn een van de best gegeten vissen van het moment is. En die stofzuiger: dat is echt een leuk ding, ‘misschien wel het mooiste dat je ooit hebt meegebracht’, paait Mens zijn gast Manon nog maar even.

Piet uit Budel is blij dat hij er een keer zelf bij was: “Het was leuk ja, vooral om te zien dat iedereen zo gewoon is.”

Bernie, de compagnon van Manon, zit tijdens de opnames aan de grote leestafel buiten beeld, hij bladert door de krant. “Of dit commercieel interessant is? Zie ik eruit als een idioot? Wij zitten overal hè, vooraf met reclame, tussendoor, in de show zelf. Alles is te koop, zeg maar. Wil je trouwens ook zo’n stofzuigertje, dan pak ik er een voor je. Nee? Ach joh, het is maar een stofzuiger.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden