Plus Boekbespreking

Buitenlandhater Nescio fietste met zijn dochters in Frankrijk

Voor Nescio ging er niets boven het Nederlandse landschap. “Buitenland is geen land,” zei hij ooit. Onder die titel is nu een boekje verschenen over twee reizen die Nescio in Frankrijk maakte.

Ook de kaarten die Nescio stuurde zijn in het boek opgenomen. Beeld -

In 1932 gaat de zakenman J.H.F. Grönloh – beroemder onder zijn schrijversnaam Nescio – een week fietsen met twee van zijn vier dochters: de ‘klein­tjes’ Miep en Bob. Of was het andersom?

“Pappie, u mag wel met ons mee, maar dan moet u niet overal iets willen drinken.” Dat was de voorwaarde van Miep en Bob, die wisten hoe graag hun vader bij uitspanningen of cafee­tjes wilde stoppen, ‘hij hield immers niet van ‘onaangelengde natuur’, er moest altijd koffie bij, en gevulde koeken’. Lezen we op de eerste bladzijde van Buitenland is geen land.

Slapen in het gras

Gezien de titel is het merkwaardig dat Nescio met zij dochters niet in Nederland ging fietsen, maar in Frankrijk. Later, in 1934, maakt hij met zijn vrouw nog een reis naar de Ardèche. De ondertitel luidt dan ook Nescio in Frankrijk.

Lieneke Frerichs, zij werkt aan de biografie van Nescio, schreef het fraaie , mooi vormgegeven boekje, dat verschijnt bij een herziene druk van Nescio’s Verzameld proza & nagelaten werk. Ze reconstrueert de twee reizen, en de toegevoegde brieffragmenten en afbeeldingen van ansichtkaarten (voor- en achterzijde) geven een beeld van de vader en echtgenoot dat we nog niet goed kenden.

Nescio in Frankrijk, Ansichtkaart met beschreven achterkant Beeld -

Wordt de vader verzocht niet bij elk café te stoppen, de dochters nemen ’s ochtends lekker hun tijd. ‘Met opstaan en wasschen en aankleden en ontbijten en pakken en oppompen en de plaatsjes bekijken en fourageeren schijnt ’t steeds tegen twaalven te moeten worden voor we op weg gaan.’

Nescio geniet echter wel van de fietstocht door Noord-Frankrijk, en waardeert zo nu en dan het landschap. En in 1934, in een brief aan Bob, is hij zelfs weemoedig: ‘Nu voor twee jaar lagen we in ’t gras te slapen onder de wilgen aan den kant van den weg in het dalletje op weg van Montreuil naar Boulogne. (...) Gisteren was de gedenkdag van de groote tocht St. Omer, Fauquembergues, Montreuil. Morgen is het die van den avond van Cap Gris-Nez.’

Een gulden toe

Ook zijn tweede Franse reis beviel hem goed (in zijn verhaal Insula Dei is daar verslag van gedaan), zij het met een aantekening: ‘Behalve onze fietstocht in Frankrijk, 2 jaar geleden is dit de eerste keer dat ik me in ’t buitenland werkelijk thuis gevoel. Het buitenland is me overigens altijd min of meer onverteerbaar gebleven.’

Zijn liefde voor het Nederlands landschap zou Nescio later bezingen in Natuurdagboek. In 1954 noteerde hij: ‘Kortenhoef – Loenersloot. Je kunt er voor mij Zwitserland en Italië en Tyrone voor in ruil krijgen en een gulden toe.’

Linekes Frerichs: Buitenland is geen land. Van Oorschot, €15, 56 blz.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden