Plus Concertrecensie

Bryan Ferry is nog even zwoel als beschaafd

Het Metropole Orkest gaf dinsdag in Afas Live de toch al zo stijlvolle muziek van Bryan Ferry nog meer grandeur.

Ferry: een kruising tussen een Britse landheer en een Hollywoodster oude stijl. Beeld Paul Bergen/ANP

Prachtige zalen zijn het die Bryan Ferry aandoet op zijn huidige Europese tournee, passend bij zijn status als heer van stand in de popmuziek. Zo stond hij de afgelopen week onder meer in de Opéra van Monte Carlo en het Palais des Congrès in Parijs.

Daar steekt de Afas Live, die zwarte doos in Zuidoost, toch wat magertjes bij af. Er staat tegenover dat Ferry bij ons behalve door zijn eigen band ook wordt begeleid door het Metropole Orkest. Het geeft zijn toch al zo stijlvolle muziek nog meer grandeur.

Ingetogenheid
72 jaar is hij, de voormalige zanger van Roxy Music. Het zou onzin zijn te verwachten dat zijn stem nog even veel kracht zou hebben als in zijn hoogtijdagen, de jaren zeventig en tachtig, maar de slijtage valt alles mee.

Het bereik is minder groot dan toen, maar dat kenmerkende timbre, even zwoel als beschaafd, is er nog helemaal. En Bryan Ferry ziet er nog altijd geweldig uit, als een kruising tussen een Britse landheer en een Hollywoodster oude stijl.

Op het podium is Ferry als hij niet zingt een en al ingetogenheid. ­Aankondigingen zijn er nauwelijks en reken tussen de nummers vooral niet op een anekdote of zo. Een ­welwillende gastheer is hij wel in de keuze van het repertoire. Het publiek, ook flink op leeftijd, is gekomen voor nostalgie, en dat krijgt het.

Het is bijna allemaal oud werk dat Ferry zingt en meer dan de helft van de songs is ook nog eens van Roxy Music.

Stille held
In het oudste Roxyrepertoire, druk en vol, is de bijdrage van het ­Metropole Orkest niet altijd even wezenlijk. Je ziet dat de muzikanten druk aan het werk zijn, maar wat ze precies doen is soms moeilijk te horen. In de rustigere nummers bieden vooral strijkers de zanger de muzikale versie van een weldadig donzen dekbed.

Bij Bryan Ferry's eigen muzikanten maakt vooral gitarist Chris Spedding indruk. Hij is zo'n stille held uit de popgeschiedenis. Als sessiegitarist werkte hij met een lange lijst van grootheden, maar op eigen kracht brak hij nooit door. In de Afas voorziet hij de muziek telkens op precies de juiste momenten van een vleugje rock-'n-roll.

In toegift Let's Stick Together zet Bryan Ferry de mondharmonica aan zijn mond. Dat klinkt lekker. Maar zijn fluitpartij in de onvermijdelijke afsluiter Jealous Guy (van John Lennon) is even later verre van zuiver.

Bryan Ferry en het Metropole Orkest

Gehoord 5/6, Afas Live

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden