PlusAchtergrond

Bowie vond deze vrouwelijke rockers net zo belangrijk als The Beatles

David Bowie vond het een van de beste bands van de jaren zeventig, maar het grote succes bleef uit voor vrouwelijke rockgroep Fanny. Op muziekfilmfestival In-Edit is een documentaire over ze te zien: The Right to Rock.

Peter van Brummelen
Het geheel vrouwelijke Fanny rockte in de jaren zeventig volgens Bowie net zo hard en goed als al die mannelijke collega’s die daar in die tijd wel om werden aanbeden. Beeld In-Edit
Het geheel vrouwelijke Fanny rockte in de jaren zeventig volgens Bowie net zo hard en goed als al die mannelijke collega’s die daar in die tijd wel om werden aanbeden.Beeld In-Edit

In de geschiedenis van de popmuziek waren ze net zo belangrijk als The Beatles, Led Zeppelin of Bruce Springsteen, vond David Bowie. Dat hij ooit een kortstondige affaire had met Jean Millington, de bassiste van de Amerikaanse groep, stond daar volkomen los van. Het geheel vrouwelijke Fanny rockte in de jaren zeventig volgens Bowie net zo hard en goed als al die mannelijke collega’s die daar in die tijd wel om werden aanbeden.

In het blad Rolling Stone sprak David Bowie er in 1999 zijn verbazing en ergenis over uit dat de vrouwen van Fanny ook later nooit de credits hadden gekregen voor hun baanbrekende werk. “Buried without trace,” zei hij. Hij kan het zelf helaas niet meer meemaken, maar in de documentaire Fanny: The Right to Rock van regisseur Bobbi Jo Hart worden de zaken na al die jaren rechtgezet.

Seksisme in de popmuziek

Het is een fijne, maar soms ook shockerende docu. Niet dat in de hedendaagse muziekwereld de positie van de vrouw geheel gelijkwaardig is aan die van man, maar het seksisme dat in de popmuziek van de jaren zeventig nog heel gewoon was, komt nu ronduit stuitend over. Mannelijke collega-muzikanten zagen Fanny vaak wel zitten, maar de pers, de industrie en zeker ook het publiek hadden grote moeite met het idee van een vrouwelijke rockband.

Maar er was meer. Jean en June Millington, de twee zussen die de band oprichtten, waren half Filipijns en hadden al vroeg in hun jeugd te maken met bot racisme. Ook aangrijpend: de jeugdherinneringen van drummer Alice de Buhr, die vanwege haar lesbische geaardheid als tiener een paar weken in de psychiatrische afdeling van een ziekenhuis verdween.

Uitermate stoer

Fanny had succes, maar de echte doorbraak bleef uit. Teleurgesteld gooide gitariste Jean Millington, de meest getalenteerde van de groep, in de tweede helft van de jaren zeventig de handdoek in de ring. Verbitterd komt ze niet over in Fanny:The Right to Rock. Als vrouw van 73 is ze nog altijd uitermate cool en stoer en graag bereid om met haar collega’s van toen even stevig te rocken.

Fanny: The Right to rock is te zien op het muziekfilmfestival In-Edit, dat donderdagavond van start gaat. De Amsterdamse editie van het internationale festival vindt tot en met zondag plaats in de Melkweg en Cinecenter en opent met een documentaire over a-ha. Verder zijn er films over onder meer Sparks, Dinosaur Jr. en Sleaford Mods.

Fanny: The Right to Rock, Melkweg, 1/4, 19.00 uur. Zie nl.in-edit.org/nl

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden