PlusAlbumrecensie

Bobby Gillespie en Jehnny Beth brengen de pijn terug in de rock

null Beeld

Wat is er mis met rockmuziek aan het begin van de jaren twintig van de 21ste eeuw? Volgens Bobby Gillespie, die we kennen als zanger van Primal Scream, ontbreekt het ’t genre heden ten dage vooral aan pijn. Interessant. En als je erover nadenkt: hoe vaak hoor je tegenwoordig nog een rockzanger die werkelijk klinkt of zijn hart aan stukken is gereten, of die op een andere manier heel erg door het leven wordt dwarsgezeten?

Utopian Ashes, een duettenalbum dat de Schotse Gillespie opnam met de Franse zangeres Jehnny Beth, is een poging de pijn weer terug te brengen in de rockmuziek. Missie geslaagd? Behoorlijk, ja. Utopian Ashes, dat in negen songs het stuklopen van een langdurige relatie volgt, klinkt in elk geval doorleefd. Gillespie en Beth, die overigens in romantische zijn niets met elkaar hebben of hadden, lijken hier te putten uit eigen ervaring.

Bobby Gillespie is een stuk bekender dan Jehnny Beth, maar ook zij heeft een indrukwekkende staat van dienst. Eerst hij: zanger van de Primal Scream dus (sinds 1982 al), de groep die aanvankelijk klassieke rockmuziek in de stijl van de oude Stones en The Stooges maakte, maar daar na het ontdekken van xtc (de drug welteverstaan, niet de band) een flinke dosis dance aan toevoegde.

Of Primal Scream nog bestaat, is wat onduidelijk, het is al vijf jaar geleden dat een album van de groep verscheen. Zo ongeveer staat het er ook voor met Savages, de Engelse postpunkband waar Jehnny Beth deel van uitmaakt(e). Maar de Française is buiten de muziek actief op vele andere terreinen: ze acteert, schrijft en presenteert radio- en tv-programma’s.

Gillespie en Beth leerden elkaar kennen in 2015 toen ze beiden gastzanger waren bij een Londens concert van de legendarische Amerikaanse electropunkgroep Suicide. Het plan om samen een elektronisch album op te nemen, heeft geheel anders uitgepakt. De muziek op Utopian Ashes doet veel eerder denken aan de georkestreerde popmuziek zoals die werd gemaakt in de jaren zestig en zeventig. The Walker Brothers of de soloplaten van Scott Walker, die hoek.

Maar hoe rijk gearrangeerd ook, aan de basis van de muziek staat een rockgroep in traditionele bezetting, waarin we drie leden van Primal Scream treffen. Met het vaak flink benevelde werk van die groep heeft de muziek op Utopian Ashes weinig gemeen; hier worden vooral ballads van het mooi slepende soort uitgevoerd. Bobby Gillespie blijkt daarin een veel betere zanger te zijn dan we altijd hadden gedacht.

De samenwerking met Jehnny Beth inspireert hem duidelijk. In de publiciteit rond dit album worden de duetten tussen de Schot en de Française vergeleken met die tussen countrysterren George Jones en Tammy Wynette, en zelfs Gram Parsons en Emmylou Harris. Dat is wat al te veel eer, maar de stemmen van Gillespie en Beth mengen mooi samen en de muziek heeft af en toe zeker een countrygevoel, zoals die soms ook echt soulvol kan zijn.

Rock

Bobby Gillespie & Jehnny Beth
Utopian Ashes
(Silvertone)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden