PlusDe Erelijst

Blue Monday van New Order uit 1983 was een van de grote voorlopers van dance

In deze rubriek bespreekt de muziekredactie van Het Parool een klassieker uit de geschiedenis van pop, jazz of klassieke muziek, die het waard is opnieuw te beluisteren. Deze keer: Blue Monday van New Order.

Peter van Brummelen
null Beeld -
Beeld -

Vandaag:

in 1983 verscheen de single Blue Monday van New Order. Het is een van de invloedrijkste nummers in de wereld van de elektronische popmuziek.

Hoogste positie in de hitlijsten:

Nummer 3 in de Nederlandse Top 40, 9 in Groot Brittanië, 7 in België.

Terug in de tijd:

In 1980 kwam met de tragische zelfdoding van zanger Ian Curtis een einde aan Joy Division, een groep uit Manchester die donkere en zwaarmoedige new wave maakte. De overige leden keerden terug als New Order. Aanvankelijk gingen ze verder op de lijn van Joy Division, maar al snel kozen ze voor een elektronische variant en viel op hun muziek zowaar ook te dansen. Het nummer Blue Monday duurde net geen 7,5 minuut, maar wist desondanks door te dringen tot de internationale hitparades.

Ook om een andere reden was het hitsucces van Blue Monday bijzonder. Het nummer mocht dansbaar zijn, vrolijk klonk het allerminst. Zanger Bernard Sumner klonk zelfs bijna even gedeprimeerd als zijn voorganger Ian Curtis. Een pakkend refrein had het nummer ook al niet. Sterker, er was helemaal geen refrein.

Vanwege de lange speelduur verscheen Blue Monday op 12 inch, of zoals in Nederland meestal werd gezegd: maxi-single (een 45-toerenplaat met het formaat van een elpee). Blue Monday werd de bestverkochte 12 inch uit de popgeschiedenis, maar veel verdienden New Order en platenmaarschappij Factory Records er niet aan. Dat had alles te maken met de verpakking van de plaat. Pete Saville, een vaste ontwerper van Factory, had een hoes bedacht die leek op een groot formaat floppydisk (in de jaren 80 en 90 een schijfje waarop computerbestanden konden worden opgeslagen). Het zag er kunstzinnig uit, zoals alle Factory-uitgaven, maar was ook erg duur om te maken.

Waarom nu herbeluisteren? Blue Monday is altijd fijn om te horen, elke keer weer. Wie de jaren 80 bewust heeft meegemaakt, is meteen bij de eerste klappen van de drumcomputer in het intro terug in 1983. Maar Blue Monday is ook vooral een tijdloos nummer, dat op geen enkele manier verouderd klinkt en telkens weer nieuwe luisteraars aanspreekt. Muzikaal komen er eerder onverenigbaar geachte genres in samen. De Duitse synthesizergroep Kraftwerk was een duidelijke en hoorbare inspiratie, maar de leden van New Order hebben er nooit een geheim gemaakt dat ze voor Blue Monday ook te rade gingen bij de seventies disco van Donna Summer en Sylvester. Pas toen in de late jaren tachtig house opkwam, in Groot-Brittanië als eerste in Manchester, de stad van New Order, werd duidelijk dat Blue Monday een van de belangrijkste voorlopers van dance was.

Verder luisteren Van Blue Monday bestaan de nodige coverversies. Op Spotify zijn ze handig verzameld in de playlist Blue Monday Covers. De meeste van die uitvoeringen zijn net als het origineel elektronisch, maar het Franse Nouvelle Vague maakte er een grotendeels akoestisch loungenummer van.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden