PlusSerierecensie

Bloodride: niet hoogstaand, maar prima pandemievermaak

Sanna (Ellen Bendu) in de aflevering De oude school.Beeld Netflix

De Noorse horrorserie Bloodride bestaat uit zes korte afleveringen. Het zijn door de beperkte speelduur kleinschalige verhaaltjes, die hun ingrediënten uit de grabbelton vol vertrouwde genreclichés halen. Hoogstaand is de serie niet, maar hij biedt prima pandemievermaak.

In Het ultieme offer verhuist een stadsgezin naar het platteland, waar het wordt opgewacht door een vrouw met een zwarte kat in haar armen. Dat is nooit goed nieuws. Er blijkt een plek in het bos te zijn waar mensen hun dieren offeren in ruil voor financiële voorspoed. De ontwikkeling die de doodongelukkige moeder van het gezin doormaakt is volstrekt belachelijk, maar de sfeer is fijn en het geweld behoorlijk stevig.

Beest uithangen in het bos

Drie zieke broers draait om een jongen die jaren in een gekkenhuis heeft gezeten. Eenmaal op vrije voeten rijdt hij met zijn broers naar een boshuisje om de beest uit te hangen. Onderweg pikken ze een psychologiestudente op. Dat is handig, want die kan namens de kijker vragen stellen over hun verleden. Hoewel de afloop halverwege te raden is, is deze aflevering inhoudelijk veruit het meest geloofwaardig en geslaagd.

Het interessante Karaktermoord had een langere speelduur verdiend. Jong, mooi en steenrijk meisje gaat naar een schrijfcursus, waar ze erachter komt dat ze de werkelijkheid middels haar woorden kan sturen. Met een beetje goede wil zie je daar de absolute macht van het grootkapitaal in, maar het draait toch vooral om de scènes waarin de hoofdpersoon een zin tikt op haar laptop en deze voor haar ogen werkelijkheid ziet worden.

Klassieke horrorplot

In Laboratoriumratten heeft een bedrijf het ultieme antidepressivum (‘bijna geen bijwerkingen’) ontwikkeld. Als het prototype wordt gestolen, sluit de woedende ceo zijn medewerkers op in een gaskamer (!) om de dief te achterhalen. Nogal grotesk allemaal, maar de wendingen volgen elkaar in rap tempo op en het verhaal neemt zichzelf niet al te serieus.

De oude school heeft een klassieke horrorplot. Jonge vrouw begint nieuwe baan als onderwijzeres, maar komt al snel in contact met de geesten van vroegere leerlingen die nog geen rust hebben gevonden. Goed geschreven, met verrassend veel nuance en diepgang. Verfrissend dat de donkere huidskleur van de hoofdpersoon geen enkele rol speelt.

Het origineelst is nog De olifant in de kamer, dat zich afspeelt op het personeelsfeest van een klein bedrijf. Alle aanwezigen zijn verkleed als dier, maar er hangt een sluier over de bijeenkomst. Op het vorige feest viel iemand van het balkon, met een lange coma tot gevolg. Twee nieuwe werknemers proberen te achterhalen wat destijds precies is gebeurd.

Op droogkomische wijze wordt de spot gedreven met kantoorhumor (een als olifant verklede man stuurt een ‘slurfpic’ naar zijn vrouwelijke collega) en de afloop is op een perverse manier erg bevredigend.

Horror
Bloodride
Te zien op Netflix

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden