Plus

Blokfluittalent Lucie Horsch: 'Erbarme dich was behoorlijk eng'

Het jonge blokfluittalent Lucie Horsch heeft een nieuwe plaat gemaakt, waarop ze stukken speelt van Jacob van Eyck, Händel, Bach, Marin Marais, Castello en andere barokcomponisten.

Lucie Horsch: 'Ik denk dat ik de piano ervoor nodig heb gehad om me nog beter te realiseren wat de blokfluit voor me betekent' Beeld Dana van Leeuwen / Decca

De negentienjarige Lucie Horsch, het grootste blokfluittalent van Nederland (Frans Brüggen en Erik Bosgraaf niet te na gesproken) heeft een nieuwe cd gemaakt. Sinds haar debuut op Decca, twee jaar geleden, is ze als musicienne onmiskenbaar gegroeid; nóg beter geworden. Wat is er de afgelopen twee jaar gebeurd? Speelt ze nog piano, waarover ze de vorige keer zo vol vuur vertelde?

"Ja, ik studeer nog steeds piano bij Jan Wijn. Als ik dat laat vallen, zal ik heel ongelukkig worden. Door de piano heb ik meer perspectief op de muziek gekregen. Ik denk dat ik de piano ervoor nodig heb gehad om me nog beter te realiseren wat de blokfluit voor me betekent."

Op de vraag of ze beide instrumenten op het hoogste niveau zou kunnen bespelen, zegt ze: "Ik denk dat het afhangt van je voorstellingsvermogen en je idealisme. Als je erin gelooft, is heel veel mogelijk. Julia Fischer is een voorbeeld. Zij combineert viool met piano."

"Veel mensen vinden dan dat ze beter viool speelt dan piano, en daar ga je al. Je moet voorkomen dat ze het gaan vergelijken. Ik probeer het zelf gescheiden te houden, want ik wil niet dat het een circusact wordt. Het is jammer dat je nu zo wordt gedwongen je te specialiseren. Dat gebeurt op school al op te jonge leeftijd."

Officieel is Horsch nog student. Ze doet twee hoofdvakken aan het conservatorium, maar als pianostudent zit ze nu in het tweede jaar. In oktober hoopt ze af te studeren op de blokfluit. Over dat blokfluitexamen maakt ze zich gek genoeg toch nog wel zorgen.

"Het is altijd stressvol. Je kent iedereen die in de jury zit. Er zijn verwachtingen. Maar ik moet niet zo onzeker zijn, hoewel twijfel natuurlijk ook een machtig wapen kan zijn."

Sinds haar debuut op Decca heeft Horsch veel concerten gegeven, in binnen- en buitenland. "Elk land is weer anders. Hier komen ze na afloop naar je toe, om je te complimenteren, maar soms ook om ongezouten commentaar te geven."

"Dat is in Duitsland ondenkbaar. Daar is nog zo veel ontzag voor musici dat ze na afloop niet eens naar je toe dúrven komen. Die afwisseling is leuk."

Lievelingsinstrument
Op haar tweede cd speelt ze solo of samen met de gerenommeerde Academy of Ancient Music stukken van Jacob van Eyck, Händel, Bach, Marin Marais, Castello en andere barokcomponisten.

"Ik had er ook nog wel een stuk van Isang Yun op willen hebben, dat het op concerten altijd goed doet, maar Decca dacht dat de cd dan niet zou verkopen. Ik heb nog niet voldoende naam en gewicht om dat dan te forceren. Ik stel me voor dat dat bij een Cecilia Bartoli anders is."

Opvallend is de aanwezigheid van twee buitengewoon geliefde stukken: Erbarme dich (Bach) en Dido's lament (Purcell). Erbarme dich speelt ze op een voice flute.

"Dat is een mini-tenorblokfluit in D. Een van mijn lievelingsinstrumenten. Het heeft hetzelfde bereik als de altstem die Erbarme dich normaal gesproken zou zingen en die ook zo'n speciale sonoriteit heeft. Ik vond het wel behoorlijk eng, want het mocht geen slap aftreksel van de vocale versie worden."

"Bij een zangstem is de natuurlijke toon licht vibrerend. Het is een extra inspanning om die toon strak te trekken. Bij een blokfluit is de natuurlijke toon juist strak en daar voeg je al dan niet vibrato aan toe. Dat realiseert niet iedereen zich misschien. Ik neem mensen als Louis Armstrong of Ella Fitzgerald als voorbeeld. Hoe zij alle gradaties tussen zingen en spreken vinden, is fenomenaal."

"De stem blijft misschien toch het ultieme instrument."

Lucie Horsch, Academy of Ancient Music-Baroque Journey (Decca) ligt nu in de winkel. Concerten: 28/2 Oosterpoort, Groningen; 1/3 Parkstad Limburg Theaters, Heerlen; 2/3 De Doelen, Rotterdam; 3/3 Muziekgebouw, Amsterdam.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden