Tv-documentaire

Blind in Amsterdam: ‘Dit kan ik nog even doen, maar niet lang’

Op de tast worden twee blinde Amsterdammers gevolgd terwijl ze dealen met een stad die steeds drukker en lawaaieriger wordt.

Marianne en Ronald Polderman in 2Doc: Op de tast.Beeld EO

Is het voor de meeste ouderen al wennen om Amsterdam de laatste jaren te zien veranderen in een steeds hectischer plek, voor het blinde echtpaar Ronald (68) en Marianne (72) Polderman is het een ramp. Het stel woonde veertig jaar op tweehoog in Slotervaart, maar verhuisde onlangs naar een zorginstelling. In 2Doc: Op de tast worden ze gevolgd tijdens die ingrijpende verandering.

In een van de eerste scènes wordt ­direct duidelijk op welke hindernissen blinde Amsterdammers dagelijks stuiten. Ronald, sinds vijftien jaar volledig zonder zicht, wandelt van hun flat naar de supermarkt, een route die hij op zijn duimpje kent. Vijftig stappen tot de hoek, dan links, en dan nog dertig stappen naar het zebrapad – tot hij onverwachts op een enorme stapel boomstammen stuit. Als hij zich langs de partij hout heeft gemanoeuvreerd volgt het volgende obstakel: een lantaarnpaal midden op het zebrapad. Hij zou maar achterover kukelen, zo de weg op. Daarna moet Ronald nog langs een trits bouwhekken en een reclamebord dat pal op de stoep staat, voordat hij veilig en wel zijn boodschappen kan doen. Op de terugweg gaat het toch mis als hij ­tegen een openstaande elektriciteitskast loopt. Boem.

“Ik ging naar een winkel in de binnenstad, en na ieder kruispunt dacht ik: wat ben ik blij dat ik weer levend en zonder te vallen gepasseerd ben,” zegt Ronald later. “Dan voel je wel: dit kan ik nog even doen, maar niet lang.” Voor Marianne, die als jongvolwassene blind werd, is het blijkbaar geen leuk onderwerp. Ze kapt hem gauw af. “Genoeg zo, Ronald. Wel een beetje ontspannen.”

Pikkedonker

Toch geeft Op de tast een uitermate interessant inkijkje in al die prak­tische uitdagingen die Ronald en ­Marianne tackelen. Want hoe lezen zij eigenlijk een krant, snijden ze een ui, stappen ze in een tram of vouwen ze een verhuisdoos in elkaar?

Minstens zo boeiend is hoe de filmmakers hun ­dagelijks leven zo ­getrouw mogelijk in beeld hebben ­gebracht. Tijdens Ronalds queeste naar de supermarkt grijpen ze niet in, en als Marianne iets kwijt is, wachten ze geduldig af of ze het vindt. Wel ­horen we ineens een stem vanachter de camera als het beeld haast volledig zwart is. Aan hun contouren valt af te leiden dat het stel aan tafel het avondeten geniet: in het pikkedonker. ­“Marianne, mag het licht aan?”

2Doc: Op de tast (EO), maandagavond om 20.25 uur op NPO 2. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden