PlusAlbumrecensie

Billie Eilish’ tweede album is al bij voorbaat plaat van het jaar

Billie Eilish nam een nieuw album op tijdens de lockdown in de studio van broer Finneas. Het muzikale palet is breder dan voorheen, maar haar fluisterzang is op Happier than Ever nog steeds intiem en hyperpersoonlijk.

null Beeld

Billie Eilish wordt volwassen. Een lastige opdracht voor iedere 19-jarige. Maar als je van nature geplaagd wordt door angststoornissen en daarbij aan het einde van de puberteit plots de grootste ster van de popmuziek bent geworden, wordt opgroeien helemaal een parcours vol hindernissen.

Op haar debuutalbum When We All Fall Asleep, Where Do We Go? lukte het Eilish in 2019 al om haar eigen kwetsuren op fenomenale wijze op muziek te zetten. De plaat, onderscheiden met zes Grammy’s, bracht een kleine revolutie in de pop teweeg: de afgelopen twee jaar durfden veel meer jonge muzikantes hun persoonlijke trauma’s - fluisterend - te openbaren. Maar niemand deed het zo aangrijpend als Eilish zelf. Niet verwonderlijk dat haar Happier than Ever bij voorbaat geldt als de plaat van het jaar.

Waar Eilish in de geroemde documentaire The World’s a Little Blurry nog openlijk twijfelde of ze ooit een tweede volledige plaat zou maken, zijn er nu al zestien nieuwe songs. In de lockdown opgenomen in de studio van haar broer Finneas, Eilish’ vaste muzikale compagnon die haar elektronische geluid zo fraai een ziel wist mee te geven.

Dat lukt op Happier than Ever opnieuw. Toch zijn er twee zaken die zijn veranderd. Het eerste is het muzikale palet waarmee broer en zus Eilish het portret van Billies groeipijnen schilderen. Dat is breder dan voorheen, leunt af en toe nadrukkelijk op de jazz en zelfs bossanova. Maar het belangrijkst blijft dat Finneas’ sound het comfortabele kussen is voor de fluisterzang van Billie die zo nog steeds intiem en hyperpersoonlijk voelt.

Stalkers

Dat laatste komt natuurlijk ook door de tekstuele openhartigheid van Eilish die haar liedjes wederom als therapeutisch dagboek lijkt te gebruiken. Alleen zijn haar problemen minder universeel dan op haar debuut, dat ging over groepsdruk, romantiek en onzekerheid. Nu doen stalkers, roem en bedreigde privacy zijn intrede.

Luisteren naar een popster die klaagt over het popsterrenschap kan vaak een ergerlijke exercitie zijn, maar Eilish weet haar frustraties opnieuw eloquent te verwoorden. Zelfs wanneer ze op NDA (een afkorting die staat voor Non Disclosure Agreement) haar ‘pretty boy’ dwingt na zijn bezoek een contract te tekenen dat hem verbiedt iets over hun ontmoeting te onthullen.

Zwaarder zijn de songs die gaan over gedwongen seks. Op Your Power en, in mindere mate, Getting Older, legt Eilish haar ziel opnieuw volledig bloot om ziedend van woede te eindigen: How dare you?/And how could you?/ Will you only feel bad when they find out?

Met z’n sobere orkestratie en minder dansbare refreinen is Happier than Ever minder onontkoombaar, minder in your face dan z’n voorganger. Maar dat maakt de kwaliteit zeker niet minder indrukwekkend.

Album

Billie Eilish - Happier than Ever

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden