PlusAlbumrecensie

Bij Protomartyr staan de dissonant priemende gitaren nog steeds voluit

Protomartyr, Ultimate Success Today.

Protomartyr, graag geziene gast op de concert- en festivalpodia toen dat nog kon, past mooi in de categorie overstuurde postpunk met cynisch getinte sneerzang. Een in muziek gestold teken des tijds, zeker anno nu, maar met de wortels in de jaren tachtig, toen het ook geen pretje was allemaal.

Op deze vijfde plaat verbreedt het kwartet uit Detroit de horizon met de inbreng van enkele gastmuzikanten, afkomstig uit avant-garde en free jazz: saxofonist Jemeel Moondoc, cellist Fred Lonberg-Holm, klarinettist Izaak Mills. Dat getuigt van goede smaak en levert interessante inkleuringen op, maar hun inzet had effectiever kunnen zijn. Nu blijven het doeltreffend verstorende maar welbeschouwd toch iets te bescheiden versieringen, in een geluid waarin de dissonant priemende gitaren nog steeds voluit staan. Nog dominanter is de zang van Joe Casey: niet helemaal met de impact van zijn grote voorbeelden Mark E. Smith (The Fall) of David Thomas (Pere Ubu), daar klinkt hij net even te kleur- en toonloos voor. Maar hij brengt het allemaal met genoeg dwingende kracht om, in combinatie met die prikkeldraadgitaren, de oren aan de speakers te doen kleven.

Er schuilt chaos in deze muziek, en wanhoop, maar tegelijkertijd ook iets van hoop. Het gaat allemaal over, en anders is deze plaat zo weer opgezet.

Pop

Protomartyr
Ultimate Success Today
(Domino/V2)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden