PlusAlbumrecensie

Bij Johnny Marr is het nog steeds 1984

Stefan Raatgever
null Beeld

Yesterday is gone. Today I’m so on the run. Het zijn de eerste woorden die Johnny Marr zingt op zijn ambitieuze dubbelalbum Fever Dreams pts 1-4. Is er een afrekening met het verleden op komst? Een finale vuistslag op de kaak van voormalig The Smithspartner Morrissey? Of een vertrek richting een compleet nieuwe muzikale horizon?

Het valt allemaal reuze mee. Op zijn 58ste heeft Marr zijn belangrijkste gevechten wel gestreden. Tussen hem en Morrissey komt het inderdaad nooit meer goed, maar hij blijft het samen geschreven repertoire vol galmende jarentachtigklassiekers gewoon spelen tijdens concerten.

Fever Dreams pts 1-4 is Marrs vijfde studioalbum, één meer dan The Smiths ooit maakten. Zijn nieuwe muziek blijft – en dat zal veel fans geruststellen – gewoon klinken alsof de klok is blijven stilstaan in pakweg 1984.

Dat waren niet de opwekkendste tijden in de popmuziek en nog steeds hangt die donkere damp van de economische crisis van toen over Marrs muziek. En zoals Morrisseys soloplaten de sturende gitaar van Marr ontberen, missen de songs van Marr de ironie en het woordenspel van zijn voormalige vriend.

Fever Dreams pts 1-4 toont niettemin dat Marrs creativiteit nog steeds bloeit. De zestien liedjes klinken soms als een tripje naar het museum van de Britse pop, maar zijn ambachtelijk en vooral met hartstocht gemaakt.

POP

Johnny Marr
Fever Dreams pts 1-4
(BMG Rights)

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden