Plus Muziek

Bij de Stray Cats is na veertig jaar nog alles fijn hetzelfde

Beeld Redferns

Pop
Stray Cats
Gehoord Afas Live, maandag

Vroeger leek het bij optredens van de Stray Cats weleens of je zonder vetkuif de zaal niet in mocht. Voorbij. Bij het eerste Nederlandse optreden van het trio in tien jaar zie je in Afas Live maar een enkele kuif. Maar die van opperkat Brian Setzer (60) staat nog altijd trots overeind. En fit is Setzer ook nog altijd. Als in zijn jongen jaren staat hij aan het einde van de avond gitaar te spelen bovenop de bassdrum van slagwerker Slim Jim Phantom en beklimt hij even later, nog steeds geen noot missend, ook de staande bas van Lee Rocker.

Al veertig jaar bestaan de Stray Cats. Of beter: veertig jaar geleden werden ze opgericht in Massapequa op Long Island, New York. Zeker in de huidige eeuw waren ze vaak zo lang afwezig dat niemand meer wist of ze eigenlijk nog wel bestonden. Het eerder dit jaar verschenen jubileumalbum 40 is zelfs hun eerste plaat in wel 26 jaar. Op het album klinken ze nog precies zo als vroeger. En precies zo klinken ze ook weer op het podium. In deze hoek van de muziek, rock-’n-roll oude stijl, hecht men niet zo aan vernieuwing.

Londen

Nieuw was wel dat de Stray Cats in hun begindagen de rockabilly van de jaren vijftig voorzagen van een flinke dosis punkenergie. Thuis in Amerika was er nauwelijks belangstelling voor hun muziek, maar verhuisd naar Londen vonden ze in Engeland wel een enthousiast publiek. Snel daarna kregen ze ook succes in Nederland en uiteindelijk viel zo ongeveer de halve wereld voor hun vooral door oerrockers Gene Vincent en Eddie Cochran geïnspireerde neo-billy.

Die twee voorbeelden worden in Afas Live geëerd in het nummer Gene and Eddie, vaste prik op de setlist van de Stray Cats. De enige echte verrassing op de setlist van vanavond is een knallende coverversie van de surfklasieker Miserlou van de eerde dit jaar overleden Dick Dale. Voor de rest worden er vooral oude en vertrouwde eigen nummers gespeeld. De hits Runaway boys en Stray Cat strut zitten vooraan in de set, aan het einde is er Rock this town.

Geweldige muzikanten, alle drie, maar het is natuurlijk vooral Brian Setzer die de meeste aandacht trekt. De man die als hij niet met The Stray Cats speelt zijn eigen big band The Brian Setzer Ochestra leidt, is op de gitaar een ouderwetse virtuoos. Razend snelle solo’s (vaak ook op de bassnaren), jazzakkoordje hier en daar, stukje ‘fingerpicking’, tremolospel als mitrailleurgeratel; wat hij allemaal uithaalt op zijn Gretschgitaren – ongeveer om de tien minuten krijgt hij een vers exemplaar – grenst vaak aan het ongelooflijke.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden