PlusBoekrecensie

Bernard Schlink legt de emotie op het aambeeld, en hamert er lustig op los

null Beeld Photo12/Getty
Beeld Photo12/Getty

Ik heb een haat-liefdeverhouding met de Duitse schrijver Bernhard Schlink. Zijn beroemdste roman, de bestseller De voorlezer (1995), vond ik een draak. Te mooi om waar te zijn, en te sentimenteel. De verfilming was nog erger. Edelkitsch, beide keren. Al zijn er veel mensen die het niet met me eens zullen zijn. Soit.

Maar in 2005 had Schlink me te pakken met een bundel van drie detectiveromans: De oude zonden. Schlink begon zijn carrière met een van die romans, die hij samen met Walter Popp schreef. Fijne romans over de zestigjarige privédetective Gerhard Selb, een ex-nazi-jurist die houdt van kersentaart met slagroom.

Daarna verloor ik hem wat uit het oog. Tot ik de verhalenbundel Zomerleugens las. Niet spectaculair, niet zo talig en sprankelend geschreven als in de Angelsaksische traditie. Maar intrigerend, en goed. Maar ook wat stroef en stijf. (Duits, wilde ik zeggen, maar lees dan maar eens de verhalen van Judith Hermann.)

Dus begon ik graag aan de nieuwe verhalenbundel van Bernhard Schlink: Afscheidskleuren.

Ik had er zin in.

Dat zinnetje impliceert dat er nu een knauw naar Schlink komt.

Die komt er niet. Wel ervoer ik tijdens het lezen van de negen verhalen dat sommige ervan wat in de richting van De voorlezer neigden, wat (vals) sentiment betreft. Dat komt door het thema van de bundel: afscheid. Afscheid nemen gaat gepaard met emotie. En Schlink heeft de emotie op het aambeeld gelegd en hamert er lustig op los.

Op pagina 102 schreef ik met potlood in de kantlijn: ‘kitscherig & mooi’. Dat gaat dus best samen, in het verhaal Muziek van broer en zus. Philip komt na jaren Susanne weer tegen, op wie hij ooit dodelijk verliefd was. Hij zocht haar nabijheid, maar werd door haar met haar gehandicapte broer Eduard opgescheept. Hij voelde zich verraden, en verried op zijn beurt Eduard. Nu, veel ouder, komen ze toch samen. En moet er weer afscheid genomen worden.

De reden dat Afscheidskleuren geen De voorlezer wordt, komt doordat Schlink in de vele variaties op het thema afscheid situaties schetst die zo bekend voorkomen. Omdat ik (maar ik denk ook u) ze herken, omdat ze zo goed de kwetsbare mens blootleggen.

Bernhard Schlink: Afscheidskleuren. Vertaald door Kees Wallis, Cossee, €24,99. 256 blz. Beeld
Bernhard Schlink: Afscheidskleuren. Vertaald door Kees Wallis, Cossee, €24,99. 256 blz.
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden