PlusAlbumrecensie

Ben Watt (ex-Everything But The Girl) blijft zichzelf heruitvinden

Beeld AP

Zo kun je dus ook oud worden in de popmuziek. De Engelsman Ben Watt draait al sinds de vroege jaren tachtig mee, maar vindt zichzelf als muzikant telkens opnieuw uit. Hij debuteerde als schuchtere singer-songwriter, maakte later in de jaren tachtig jazzy pop met Everything But The Girl (het duo dat hij vormde met zijn toenmalige vriendin en huidige echtgenote Tracey Thorn) en ontdekte in de jaren negentig de dance om vervolgens in die hoek diskjockey, producer én labelbaas te worden.

Na al die jaren presenteert Ben Watt zich op Storm damage, zijn vierde solo-album, wederom als singer-songwriter. Maar anders dan in zijn begindagen begeleidt hij zich niet hoofdzakelijk op akoestische gitaar, maar op de piano. Met alleen een contrabassist en een drummer erbij, allebei heel subtiel spelend, nam hij de meeste nummers van Storm damage op.

Het is niet alleen in muzikaal opzicht een intiem album; de teksten werden vooral ingegeven door persoonlijk leed. Watt was lang ernstig ziek en verloor nabije familieleden. En dan maakt hij zich ook nog eens zorgen om het politieke klimaat in zijn vaderland. Storm Damage klinkt droevig, maar mooi droevig. Soms doet de sfeer denken aan die van de muziek van Robert Wyatt, de eigenzinnige Brit met wie Watt in zijn bonte carrière ooit óók samenwerkte.

Pop

Ben Watt - Storm Damage (Caroline)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden