Plus

Beloftevolle wereld van The Green Happiness is onweerstaanbaar

Onweerstaanbaar is de beloftevolle wereld van The Green Happiness en consorten. De wetenschap kan dit soort lifestylediëten nooit met feiten verslaan.

De beloftes zijn niet gering: een strak jong lijf, nooit meer ziek of onzeker zijn Beeld Dan Dalton / Getty Images

Merel en Tessa van The Green Happiness noemen het 'A healthy, sexy, confident and soulful life.' Laurianne Ruhe belooft dat je met haar dieet 'In 1 maand de beste versie van jezelf' wordt.

'A happy & healthy lifestyle' zegt Rens Kroes. Je hoeft maar naar de prachtige dames en hun boeken te kijken om te zien wat ze bedoelen: wat zij bieden is niet zomaar om een paar kilo afvallen, maar het bereiken van het Oneindig Goede Leven.

We zien ze op alle foto's als ­levend bewijs van de werking van hun lifestyle ("Géén dieet!"). Zomerse taferelen zijn het, met prachtige kleren, mooi gedekte tafels en gezelligheid.

Als je door je wimperharen kijkt, is het net alsof je zelf de blauwe bessen op je chiapudding legt, of ook bent uitgenodigd op de vegan high tea met hordes even knappe, breed lachende vriendinnen.

Vertrouwenscrisis
En de beloftes zijn niet gering: sterke nagels, prachtig haar, een gladde huid. Een strak, jong lijf en immense bewondering van je omgeving. Je nooit meer uitgeblust voelen, nooit meer hoofdpijn of hormonale schommelingen. Nooit meer ziek of onzeker zijn. Het gladstrijken en goedmaken van alles. Als je dat boek maar koopt.

Zeg nou zelf, dat klinkt toch veel aantrekkelijker dan 'Eet gevarieerd en niet te veel' of 'Eerlijk over eten', de slogan van het Voedingscentrum?

De voedingswetenschap bevindt zich in een vertrouwenscrisis, waarbij consumenten steeds harder twijfelen aan de intenties en onafhankelijkheid van wetenschappers en er steeds harder wordt gemopperd over adviezen ("Eerst was het vet, en nu mogen we weer geen suiker.").

Geleerde mannen - de Martijn Katannen, Frans Kokken en de Fred Brounsen - spreken hun afkeer uit over zoveel domheid en kwakzalverij, de honderdduizenden die zich aansluiten bij al die absoluut niet wetenschappelijk onderbouwde diëten. Maar wat weten zij ervan? We willen immers niet worden zoals zij? We willen worden zoals Merel, Tessa, Rens en Laurianne.

Structuur en houvast
Publicist, filosoof en oprichter van online platform Foodlog Dick Veerman: "Natuurlijk verkopen de dames de nodige feitelijke onzin. Maar de wetenschappelijke critici en diëtisten die het allemaal maar niks vinden, zien over het hoofd dat ze nieuwe rituelen aanreiken. Daar is kennelijk grote behoefte aan.

Oil pulling belachelijk? Tuurlijk, maar de kerk liet mensen ook vreemde dingen doen, zoals knielen, kruisjes slaan, handen vouwen. Nergens goed voor, maar het gaf mensen structuur en houvast, een gevoel van controle en ergens bijhoren in een complexe en onveilige wereld. Wetenschappelijke adviezen laten iemand met kale feiten en te veel keuzemogelijkheden achter. En dus doen we maar niks."

Die kale feiten geven bovendien ook bar weinig reden om in beweging te komen: de kans om blijvend af te vallen is maar een fractie groter dan de kans om af te kicken van heroïne. Ondanks tientallen overheidscampagnes en duizenden wetenschappelijke onderzoeken is de helft van de Nederlanders te dik.

En hoe het kan dat sommige mensen dun blijven en sommige mensen dik worden, daarover zijn ook wetenschappers onderling het lang niet altijd eens.

Veerman: "Voedingswetenschap is geen natuurkunde. Het is een vak vol onzekerheden dat meer lijkt op biologie of zelfs sociale wetenschappen. De critici zouden er beter aan doen juist te leren hoe dit soort dames zulke enorme hoeveelheden mensen aan zich binden.

En ze doen toch niemand kwaad? Het Voedingscentrum wilde toch ook dat mensen meer groenten gingen eten en minder vlees?"

"Kijk, als Rens Kroes gaat verkondigen dat je elke ochtend een glas klei moet drinken en er is een risico op loodvergiftiging, dan moet het Voedingscentrum zeggen: luister Kroes, dit is gevaarlijk. Maar wat The Green Happiness verkondigt is, hoewel vrij radicaal, helemaal niet slecht voor mensen. Net als kerkgangers begaan ze bovendien hun dagelijkse zonden."

En of je nu wel of niet gezond en gelukkig wordt van zo'n dieet: hoe heerlijk is het alleen al om je voor te stellen dat je leven eindelijk zal veranderen, om even af te reizen naar een parallel universum zonder ziektes, crises, cellulitis, motregen, hondenpoep en broeken die ineens niet meer passen.

Alle oneffenheden gladgestreken door een eenvoudig ritueel als het gorgelen van kokosvet en het eten van rauwe chocolade. "Maar dat kán toch helemaal niet!" protesteren het Voedingscentrum en de wetenschappers. Ach, we horen ze al niet meer. Laat ons toch lekker dromen.

Veerman: 'Voedingswetenschap is geen natuurkunde' Beeld Dan Dalton/Getty Images

Menstruatie van de kip

Honderdduizenden vrouwen volgen het veganistische, vetarme dieet van The Green Happiness. Tessa Moorman en Merel von Carlsburg, de diëtisten die deze 'lifestyle' ontwikkelen, gaven afgelopen week interviews in NRC en bij RTL Late Night.

Daarbij deden ze een aantal opmerkelijke uitspraken ('Een ei is de menstruatie van een kip', 'Filevorming in het maag-darmstelsel'). Commotie alom: hun adviezen zouden niet op feiten gebaseerd zijn, en volgens sommigen kunnen snel tekorten aan voedingsstoffen ontstaan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden