PlusKlassieker

Bekentenissen van Zeno: alles wat krom is, wordt recht gekletst

Welke moderne klassiekers moet je als ­literatuurminnend wereldburger gelezen hebben? Dieuwertje Mertens selecteert deze week Bekentenissen van Zeno (1923) van de Italiaan Italo Svevo (1861-1928).

Waar gaat het boek over?

Op aandringen van zijn psychiater schrijft Zeno Cosini, een zakenman uit Triëst, zijn memoires. De verteller heeft zich tot de psychiater gewend omdat hij van zijn ziekelijke verslaving aan roken wil genezen: ‘Op het laatst was elke dag van mijn bestaan gevuld met sigaretten en met voornemens om niet meer te roken en, om maar meteen alles te bekennen, af en toe is het nog zo.’ In zijn ‘bekentenissen’ onderwerpt hij zichzelf met al zijn verslavingen en zwaktes aan een grondig zelfonderzoek rondom allerhande thema’s in zijn leven, zoals zijn werk, familie, huwelijk en overspel.

Waarom zou je Bekentenissen van Zeno lezen?

Bekentenissen van Zeno wordt wel ‘de eerste freudiaanse roman’ genoemd, geschreven vanuit een psychoanalytisch perspectief. Dit boek is altijd een populair cadeau geweest aan verstokte rokers, maar die sterven uit. Dus vanwege een stiekem sigaretje op het Boekenbal hoef je de gelegenheidsroker niet meer op een psychoanalytische verhandeling over deze vorm van orale bevrediging te vergasten. Je leest deze roman in eerste instantie vanwege de stijl en de fantastische redeneertrant, waarmee Zeno alles wat krom is, recht weet te kletsen.

Wie is het meest opmerkelijke personage?

Antiheld Zeno is ontzettend populair onder de lezers. Hij beziet zijn eigen handelen met de nodige scepsis en gevoel voor humor. Hij schittert in zelfbedrog en het is een opportunist pur sang, maar hij heeft tegelijkertijd ook diepe (en oprechte) inzichten in zijn gevoelsleven.

Hoe werd de roman (destijds) ontvangen?

Svevo’s eerste twee romans kregen nauwelijks aandacht in Italië. Toen twintig jaar later Bekentenissen van Zeno verscheen, bleef het ook lang stil. Via een omweg bereikte zijn roman het Italiaanse publiek: “Zijn vriend Joyce zond vanuit Triëst een exemplaar naar Larbaud in Parijs, via wie de daar verblijvende Italiaanse auteur Montale van Svevo hoorde, om vervolgens over hem te gaan schrijven, enzovoort. Zodat Italo Svevo ten slotte als een soort vreemdeling zijn opwachting kon maken in eigen taalgebied.” (De Revisor, Nicolaas Matsier, 1975).

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden