PlusFilmrecensie

Being the Ricardos gaat vrijwel voorbij aan Lucille Balls unieke talent voor komedie

Elise van Dam

Being the Ricardos

Regie Aaron Sorkin
Met Nicole Kidman, Javier Bardem, J.K. Simmons
Te zien op Amazon Prime

Nicole Kidman als Lucille Ball en Javier Bardem als Desi Arnaz in Being the Ricardos. Beeld Glen Wilson/Amazon via AP
Nicole Kidman als Lucille Ball en Javier Bardem als Desi Arnaz in Being the Ricardos.Beeld Glen Wilson/Amazon via AP

Aaron Sorkin is een virtuoze schrijver, maar hij heeft zijn valkuilen. En wanneer hij, zoals bij Being the Ricardos, zijn eigen scripts regisseert, worden die valkuilen alleen maar benadrukt.

De film duikt achter de schermen van de mateloos populaire sitcom I Love Lucy, die in de jaren vijftig tientallen miljoenen Amerikanen elke maandagavond aan de buis kluisterde. De serie draaide om het echtpaar Lucy en Ricky Ricardo, gespeeld door de ook in werkelijkheid getrouwde Lucille Ball (een technisch begaafde, maar ook wat gemaniëreerde rol van Nicole Kidman) en Desi Arnaz (Javier Bardem).

Rommelig, soms zelfs verwarrend

Being the Ricardos speelt zich af gedurende één opnameweek, van de scriptlezing op maandag tot aan de opnames op vrijdag. Een week waarin Lucille wordt geconfronteerd met geruchten over haar vreemdgaande echtgenoot en haar vermeende lidmaatschap van de communistische partij.

Zoals vaak bij Sorkin zit de vertelstructuur, met flashbacks vanuit die ene week, op papier dichtgetimmerd. Maar Sorkin heeft als regisseur niet de vaste hand die hij als schrijver wel heeft, waardoor die structuur in de praktijk rommelig en soms zelfs verwarrend uitpakt.

Inhoudelijk lijdt de film daaronder. Het wankelende huwelijk de twee, het politieke wespennest waarin Lucille zich bevindt; het wordt nauwelijks uitgewerkt. Sterker zijn de scènes die zich richten op het maakproces achter I Love Lucy. Daar werkt die typische stijl van Sorkin, met de rappe dialogen vol kwinkslagen.

Het is ook in die scènes dat Sorkin zijn visie toont op Lucille Ball, als een vrouw die achter de camera het ambacht van komedie bloedserieus nam. Maar het voelt ook alsof Sorkin (misschien wel zijn grootste manco als schrijver) het personage Lucille naar zijn stijl toeschrijft. Zo wordt ze een van zijn vele verbale personages en gaat hij vrijwel volledig voorbij aan haar unieke talent voor fysieke komedie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden