Plus Interview

Beau van Erven Dorens: ‘Als de cijfers beroerd zijn, keer ik niet terug’

Beau van Erven Dorens. Beeld Robin van den Broek/RTL

Na het falen van Humberto Tan, Twan Huys en Art Rooijakkers is het vanaf maandagavond aan Beau van Erven Dorens om de late avond van RTL 4 te redden. 

De talkshowhost (48) is zich bewust van het afbreukrisico. Eerlijk en persoonlijk zijn is volgens hem de sleutel. “Ik zit in een beroepsgroep van ongelooflijke aanstellers.’’

Ja zeggen

“Eerder viel de keuze niet op mij, maar op Twan Huys. Die affaire hakte er bij mij stevig in. Ik had al afscheid genomen van het idee ooit nog late night te presenteren. Tot Peter van der Vorst (de nieuwe RTL-programmadirecteur , red.) mij laatst onverwacht ophaalde van Schiphol. We dronken koffie en toen vroeg hij me. Totaal verbaasd was ik. Ik ben een type dat ook nee kan zeggen. ‘Laat maar, nooit meer!’ Peter weet dat en wist dat hij even zijn liefde moest tonen. 

Ik ben een emotionele vent. Dat is voor zenderbazen niet altijd prettig. Wij hadden laatst behoorlijk mot, echt strijd over een programma. Na Het Rotterdam Project en Beau en de Veteranen wilde ik een ander maatschappelijk thema aanpakken. RTL wilde wachten en eerst nadenken. Ik roep dan: ‘Nee, we moeten doorpakken. We moeten het nú doen!’ Kort daarna kwam Peter terug van een reis. Hij ging niet direct naar huis, maar eerst langs mij. ‘Laten we het uitpraten.’ Een héél goede directeur dus!’’

De druk

“Zie je het aan me? De stress? Ja die is er wel. Het is heel leuk allemaal, maar ook echt een kluif. Dan loop ik door de studio, zie ik zo’n groot bord met mijn naam erop en denk ik: Jezus Christus, waar begin ik aan?! Het fysieke ritme gaat ook lastig worden. Hoe houd ik dit vol? En dan de concurrentie. Eva Jinek, Jeroen Pauw, Matthijs van Nieuwkerk op NPO 1: die zijn zo doorgewinterd, hebben het al duizend keer gedaan. Ik zie huizenhoog tegen ze op. Wat breng je daar tegen in?’’

Onderscheidend zijn

“Een latenightprogramma op RTL werkte niet meer, dus moeten we echt iets anders doen. We hebben daarom de hele setting omgegooid. Weg met die tafel. Er komt een bureau en een bank. Ik kom straks op, groet iedereen en houd dan een kort verhaaltje aan de hand van wat ik las in de krant, waar ik me over verbaas, waar ik bezorgd over ben. Ik wil het heel persoonlijk maken. Dan is het zaak de balans te vinden tussen de actualiteit van de dag en onderwerpen die mij aan het hart liggen: de zorg en armoede bijvoorbeeld. Ik wil iets doen met een basisschoolklas waar 56 kinderen in zitten. Niet normaal, toch? Ik weet zeker dat zo’n onderwerp niet voorbijkomt in Jinek of Pauw.”

“Als je met mij praat over buitenlandse politiek, ben ik niet veel verder dan de kijker. Zodra ik iets niet weet, moet ik ook gewoon zeggen: sorry, ik heb geen idee. Ik denk dat het publiek dan opgelucht ademhaalt. ‘Goddank, want ik weet het ook niet.’ Je ziet het vaak bij de concurrentie gebeuren, dat ze van een zekere voorkennis uitgaan. Het is ook een soort ijdeltuiterij. Ik neem de kijker vanaf het begin mee. Als het gaat over de Braziliaanse president Jair Bolsonaro, zeg ik ook: dat is een heel conservatieve man.”

“Ik ben geen journalist, meer een gewone burger in de samenleving. Maar ik wil ook de camera pakken, spontaan de straat op en dansen met Chantal Janzen en heel hard lachen. Een sidekick of rubriekjes? Misschien later. Nu niet, want dat zie je al te veel. Ik wil een nieuwe landing maken.’’

De gasten

“Alle belangrijke gasten kiezen nu voor Jinek, Pauw of DWDD, en ik geef ze groot gelijk. ‘Wij weten toch niet wat die Beau gaat doen.’ Cruciaal is de juiste mix zien te vinden. Ik wil niet alleen Gordon en Joling, ik wil ook het gesprek van de dag vangen. En geen negen gasten, maar gewoon drie. Niet dat gejaagde, maar ergens de tijd voor nemen. Ook niet al te veel gedoe eromheen, met standaard elke dag een bandje. En laten we eens kijken of we de poel van mensen die je overal steeds ziet aanschuiven, kunnen uitbreiden. Een Peter R. de Vries is gewoon de beste in zijn vakgebied. Die wil je niet laten lopen. Maar alsjeblieft niet steeds vissen uit dezelfde vijver.’’

Zijn voorgangers

“Het laatste jaar met Humberto Tan, RTL Late Night met Twan Huys, Zomer met Art; het was een drama. Ik wil eerst een nuance aanbrengen: bij mij kan ook alles misgaan. Dat late night is iets enorms, voor je het weet loopt zo’n monster met je weg. Onder druk van slechte kijkcijfers maakte dat monster in het verleden gekke bokkesprongen. Bij wijze van spreken ineens honderd gasten in het programma. Dan gaat het fout.”

“Twan Huys kwam door de matige cijfers terecht in een programma dat hij eigenlijk niet wilde maken. En dat begon je te voelen als kijker. Ik realiseer me meer dan vroeger dat ik er zelf bovenop moet zitten. Niet alles door andere mensen laten beslissen dus - ík sta daar. En de presentator moet de hand in eigen boezem kunnen steken. ‘I fucked up.’ Als dit niet lukt, is dat míjn probleem.’’

Deadline

“Als de cijfers beroerd zijn, keer ik na die drie maanden écht niet terug. Dat is niet leuk voor de kijker, niet voor mij en voor de zender niet lucratief. Want het draait toch om geld verdienen. Late night is duur. En laten we eerlijk zijn: wij hebben de afgelopen jaren een enorme smak geld weggegooid op die late avond.’’

Imago

“Ik kom op straat mensen tegen die zeggen me te vertrouwen. Die hebben me zien lijden op tv. Ze hebben de waarheid gezien, omdat ik mezelf geef. Het is een van de belangrijkste dingen in deze wereld: eerlijk zijn. Mensen trappen niet in lulkoek. Doe mij een lol en neem dit mee in je verhaal: wij zijn allemaal verwende nesten. Dat huilerige gedrag van bekende Nederlanders die allemaal bakken met geld verdienen en woedend worden als ze niet op handen worden gedragen, die mekkeren over ‘al die haters op Twitter’. 

Ik zit in een beroepsgroep van ongelooflijke aanstellers, van over het paard getilde, overbetaalde wichten. Ik ook, al heb ik het wel een beetje afgeleerd. Toen ik net twee jaar RTL Boulevard deed, geloofde ik in alles en liep ik trots met een dikke zonnebril over straat. Dat ben ik helemaal kwijt. Ik overdrijf niet als ik zeg wel honderd programma’s te hebben gemaakt en daarbij ben ik heel vaak op mijn bek gegaan. Dat is goed. Je wordt er een beter mens van.’’

Five Days Inside

“Ik heb dat programma (vorig jaar goed voor een Gouden Televizier Ring, red.) met hart en ziel gemaakt, maar ik ben er ook volledig op stuk gegaan. Daar kwam ik later pas achter. Het heeft me gebroken. Er waren dagen dat ik gewoon bijna niet meer kon praten en bij alles begon te huilen. Het heeft zo’n anderhalf jaar geduurd, het bleef maar in mijn botten zitten. Ik kan het niet meer. Ik ben heel benieuwd hoe mijn opvolgers (Caroline Tensen, Angela Groothuizen en Natasja Froger, red.) dit straks gaan doen. Maar ik wil ze ook waarschuwen. Kijk uit, voor je het weet liggen jullie ook in de kreukels.’’

Beau, vanaf vanavond dagelijks om 22.30 uur op RTL 4

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden