PlusSerierecensie

BBC/Netflixserie Dracula is lekker vilein en vies

Dracula (Claes Bang) wil emigreren.Beeld netflix

Oppervampier Graaf Dracula behoeft nauwelijks een introductie: sinds Bram Stoker in 1897 de bloedzuigende graaf vereeuwigde in zijn gelijknamige gothic novel, zijn er bijna 300 films over Dracula gemaakt. Dat varieert van de klassieker Dracula van Tod Browning uit 1931 tot de blaxploitation movie Blacula uit 1972. Er werd heel wat afgesold met de bloedzuiger: de graaf werd in komedies gekoppeld aan illustere figuren als Billy the Kid en Abbott & Costello en er verschenen films over Zoltan, de hond van Dracula. Toen Francis Ford Coppola in 1992 een serieuze poging deed de graaf in ere te herstellen, noemde hij zijn film niet toevallig Bram Stoker’s Dracula, om aan te geven dat hij weer terugging naar de bloedige bron.

Wat kan de driedelige BBC/Netflixserie Dracula nog toevoegen aan het, volgens het Guinness Book of Records, meest verfilmde literaire personage? Weinig nieuws, maar genoeg vermakelijks, blijkt.

Mark Gatiss en Steven Moffat, die eerder op succesvolle wijze Sherlock Holmes afstoften door hem in de BBC-serie Sherlock naar het heden te verplaatsen, bleven voor hun versie van Dracula dicht bij het oorspronkelijke verhaal van Bram Stoker.

Advocaat Jonathan Harker (John Heffernan), in Coppola’s versie gespeeld door Keanu Reeves, reist in 1897 af naar graaf Dracula’s kasteel in Transsylvanië om een koopakte rond te krijgen. Dracula, heerlijk vilein gespeeld door de Deense acteur Claes Bang (The Square, The Bridge), wil namelijk emigreren naar Engeland omdat ‘de mensen daar een verfijndere smaak hebben’.

Vers bloed

Harker hoopt de deal in één etmaal te beklinken, maar de broos ogende graaf heeft graag wat ‘vers bloed’ in zijn ogenschijnlijk uitgestorven kasteel. Een paar doorwaakte nachten later oogt de graaf stukken jonger, ­terwijl Harker zich steeds beroerder gaat voelen. De oorzaak laat zich raden door kijkers met een beetje kennis van vampiers. Daarom verpakten Gatiss en Moffat Harkers teloorgang in een raamvertelling.

Een volkomen uitgeteerde Harker vertelt in een klooster in Hongarije over zijn belevenissen aan de opvallend goed ingevoerde zuster Agatha (Dolly Wells). Deze onconventionele non hoort Harker uit, terwijl een vlieg ongestoord zijn oogbol invliegt – deze versie van Dracula is bij vlagen ook lekker smerig, zoals het hoort. Agatha wil dolgraag weten hoe Harker heeft kunnen ontsnappen aan de bloeddorstige graaf. Dat ze daar zo haar redenen voor heeft, blijkt aan het einde van de eerste aflevering.

Ook in de volgende twee afleveringen van speelfilmlengte speelt zuster Agatha een grote rol. Dat is een gouden greep van de schrijvers, want de twee tegenpolen zijn aan elkaar gewaagd, met hun geestige en vinnige dialogen. Verder houden Gatiss en Moffat zich trouw aan de conventies van de vampierfilm. Zo kan ook deze welbespraakte bloedzuiger pas een vertrek betreden als hij door iemand wordt uitgenodigd. Hun Dracula biedt in drie delen misschien geen vers bloed, maar de trilogie smaakt desondanks naar meer.

Serie
Dracula

Regie Jony Campbell, Damon Thomas en Paul McGuigan
Met Claes Bang, Dolly Wells, John Heffernan
Te zien op Netflix, drie afleveringen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden