PlusAlbumrecensie

Barbara Pravi bewandelt ook de zijwegen van het chanson

null Beeld

Italiaanse glamrock en een Frans chanson eindigden dit jaar boven de rest van de concurrentie op het Euro­visie Songfestival. Het liedjesfestijn weerspiegelt doorgaans de stand van zaken in de hitlijsten, maar de daarin dominante elektropop legde het in Rotterdam ruimschoots af tegen de eyelinerrock van Måneskin en de piano­ballade Voilà van Barbara ­Pravi.

Twee allerminst vernieuwende songs, maar de makers zagen er toch een bescheiden revolutie in. Zeker omdat ze beiden na het festival opvallend warm werden omarmd door Europese radiostations. ­Måneskin signaleerde een weder­opstanding van de onversneden rock-’n-roll en Pravi dacht aan een nieuwe impuls voor het chanson.

Knap geconstrueerd

Waar Måneskin zijn bestaande songcatalogus promoot, kiest Pravi (28) voor nieuw werk. Ze anticipeerde op een goed resultaat op het festival in Ahoy en was in mei al halverwege het opnemen van On n’enferme pas les oiseaux. In plaats van rond te reizen met Voilà perfectioneerde ze deze zomer haar tweede volledige plaat.

Voilà is daarvan de imponerende opening. Hoewel Pravi in deze krant vertelde hoe blij ze was dat ze juist niet had gewonnen, maar tweede werd, blijft het ergens schuren dat haar chanson de zege misliep. Wat een knap geconstrueerd liedje is het en wat zingt Pravi de tekst over het onverbloemd durven zijn wie je bent indringend.

De grootste prestatie van Pravi op het Songfestival was hoe ze haar publiek, dat vermoedelijk lang niet alles van de Franse tekst meekreeg, liet voelen waarover de muziek gaat. Het is een kwaliteit die ze op dit album optimaal benut. Voilà blijkt daarbij het conventioneelste chanson. Alleen het eveneens meeslepende L’homme et l’oiseau – over een liefde die zich niet laat kooien – blijft volledig in het idioom van Edith Piaf en Charles Aznavour, de grootheden van het genre, maar elders slaat Pravi muzikaal ­kleine, maar verfrissende zijwegen in. Saute flirt met invloeden uit het Midden-Oosten en Le jour se lève is een intieme, jazzy ballade. Ook op het levenslustige Je l’aime, je l’aime, je l’aime wisselt Pravi fluisterzang af met – op het Songfestival ook altijd geliefde – modulaties.

Brug naar de moderne tijd

De zangeres schreef alle songs op dit fraai gebalanceerde en toegankelijke album grotendeels zelf. Haar stijl: pakkende luisterliedjes, die niet lang uitweiden en altijd cirkelen rondom een melodieus refrein.

Pravi was niet voor niets in 2020 als componiste al winnares van de juniorversie van het Songfestival. Zangeres Valentina won toen met J’imagine, ook al een nummer dat een brug sloeg tussen traditie en moderne tijd.

Breekt er – decennia na de laatste golf met Julien Clerc, Patrick Bruel en Patricia Kaas – met de doorbraak van Pravi inderdaad een nieuwe Franse chansonrevolutie uit? Pravi, begin volgend jaar met een uitgebreide tournee in ons land en op 22 maart in de Melkweg, heeft er zonder meer de kwaliteiten voor.

CHANSON

Barbara Pravi
On n’enferme pas les oiseaux
(Capitol Music)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden